Het eerste officiële album Goodnight Golden Sun was nog niet eens uit maar in februari omcirkelde de Canadese zangeres Serena Pryne 28 mei 2012 al met een dikke stift op de kalender. De grote Pinkpopmaandag met Bruce Springsteen en vele anderen zal namelijk al vroeg in de middag worden afgetrapt door Pryne en haar band The Mandevilles. Tijdens de Pinkpop-perspresentatie in Paradiso kreeg het grote publiek (de show werd via een livestream wereldwijd uitgezonden) een klein voorproefje van wat er zoal te wachten staat. Kort na dit optreden maakte LiveXS van de gelegenheid gebruik om eens nader kennis te maken met deze 30-jarige blonde podiumpersoonlijkheid. “Ik kan het nog maar nauwelijks geloven.”
Tekst: Jeroen Bakker
“Ik heb gehoord dat Bruce Springsteen zo enthousiast was over het festival dat hij er dolgraag nog eens wilde spelen. Hij doet bijna nooit festivals en nu staan wij daar dezelfde dag als hij. Ik kan het nog maar nauwelijks geloven”, aldus de opgetogen Pryne wanneer we haar vragen om een korte reactie op de uitnodiging van de Pinkpoporganisatie.
Hoewel de naam Serena Pryne in Nederland nog verre van gevestigd is, blijkt er hier op bescheiden schaal aan een prima livereputatie te zijn gewerkt. “Met Walter Trout hebben we hier al vaak als supportact gespeeld en vorig jaar stonden we zelfs op Bospop in Weert. We zijn een echte liveband en alles staat bij ons in het teken van het optreden. Dat doen we het allerliefst en ik denk dat daar de kracht van de band zit. De show in Weert was daarentegen een ware beproeving. De enorme hitte in combinatie met jetlag en ziekte in de band maakte het bijna onmogelijk om daar een goede indruk achter te laten. Ik denk dat we het goed hebben weten te verhullen. Op Pinkpop zal het hopelijk anders zijn.”
Voor het eerst zal Pryne in Nederland te zien zijn met The Mandevilles, haar nieuwe band. Stuk voor stuk ervaren muzikanten die zich uitermate soepel bewegen binnen de combinatie van soulvolle pop, rock en blues. “Samen met Nick Lesyk, al tien jaar lang mijn muzikale compagnon en vriendje, speelden we hier voornamelijk met een Nederlandse band. Op dit moment bestaat de gehele band uit Canadese muzikanten. We kennen elkaar allemaal uit de muziekscene van Niagara Falls.”
Haar stem wordt regelmatig vergeleken met die van Beth Hart, Bonnie Raitt, Melissa Etheridge en zelfs een beetje Stevie Nicks. Niet geheel toevallig een stel specialisten op het gebied van whiskey, zweet en tranen die de muziek het doorleefde karakter bezorgen. Is Whiskey Town, de afsluitende track van het albu,m daarmee ook het meest persoonlijke moment van Goodnight Golden Sun?
“Juist op het moment dat we alles voor elkaar dachten te hebben ging de platenmaatschappij failliet en stonden we op straat. De jarenlange voorbereidingen en alle energie die we er in hadden gestopt bleken voor niets te zijn geweest. Whiskey Town was het eerste nummer dat we schreven nadat dit allemaal was voorgevallen. Het symboliseert de donkere periode waarin we toen zaten. De hopeloosheid, de uitzichtloosheid en het verdriet zitten er allemaal in verwerkt. We houden allemaal wel van een drankje maar de echte reden dat mijn stem ietwat hees klinkt is vanwege mijn zware astma. Hoewel het me wel eens beperkt in mijn bereik is zingen voor mij het belangrijkste wat er is. Ik kan gewoonweg niet anders. Het stond al op jonge leeftijd vast. Dit is wat ik moet doen.”
LIVEDATA 27 mei Ribs & Blues, Raalte 28 mei Pinkpop, Landgraaf
