Vriend en vijand (inclusief de band zelf) waren enigszins verrast toen I Am Oak met de vorige cd Oasem de 3voor12 Award voor Beste Album won. Niet omdat de band dat op basis van zijn songs niet zou verdienen maar omdat er nogal wat grote namen uit de Nederlandse muziek (Jeugd van Tegenwoordig, De Staat, Go Back To The Zoo) tussen de genomineerden zaten. Inmiddels staat opvolger Nowhere Or Tammensaari op punt van verschijnen. Die cd staat vol met introspectieve, onheilspellende, folky semi-akoestische pop die werd opgenomen in Fins niemandsland. Reden genoeg om bij te praten met Thijs Kuijken, zanger/gitarist van I Am Oak, die, als we hem direct moeten typeren, als spreker fijnzinnig en ietwat terughoudend klinkt maar gaandeweg steeds meer los komt. “Soms moet je je erbij neerleggen dat het anders loopt.”
Tekst: Arnold Scheepmaker
Waar de zang bij veel lo fi indiebands tegenwoordig vaak vrijwel volledig wordt weggemixt, plaatsen jullie hem nadrukkelijk op de voorgrond. Begin je songs vaak ook vanuit een zanglijn te schrijven?
Thijs: “Nee, eigenlijk niet. Het begint vaak met een paar akkoorden, hoewel de zang bij ons inderdaad wel een belangrijke rol speelt.”
Rare vraag: is het dan ook lastiger als je bijvoorbeeld verkouden bent, omdat je bij een concert weet, mijn stem is essentieel voor onze sound?
“Ik ben nogal eens verkouden en dat is inderdaad lastig, maar ik belast mijn stem niet heel erg veel met de manier waarop ik zing, dus zelfs als ik me niet zo lekker voel kan ik er toch mee uit de voeten.”
Het album werd opgenomen op een afgelegen plek in Finland. Vertel daar eens wat over.
“Ik was in de zomer met mijn vriendin in Finland geweest en toen hadden we het huis van haar net overleden overgrootmoeder bezocht. Ik wist direct dat het een perfecte ruimte zou zijn. Het duurde nog even voordat het huis verkocht zou worden, dus toen zijn we er met de band afgelopen winter teruggekeerd. Het was wel een heel andere ervaring want er lag nogal wat sneeuw, maar zo’n toffe, geïsoleerde plek werkt juist enorm goed als je nieuwe songs wilt opnemen.”
Vandaar ook de titel, Nowhere Or Tammensaari?
“Ja, dat komt daar vandaan. Tammensaari is een fictieve plek, iets waar je niet echt kunt aankomen, omdat die plaats steeds verandert.”
Een song als Roam heeft een boeiende opbouw, het ritme is bijna vertraagd, dat geeft extra spanning aan dat nummer.
“Ik had van een aantal songs al de basis klaar, maar Roam is echt daar in Finland ontstaan. Het was zeker niet het makkelijkste nummer om te schrijven. Het was de eerste waaraan we daar werkten en uiteindelijk de laatste die we hebben opgenomen.”
Drooom met drie o’s verhaalt over rotsige kusten die terugkeren in je droom als je slaapt. Dat nummer klinkt ook dromerig. Was dat de sfeer waar jullie naar op zoek waren?
“Absoluut, precies zoals je het zegt. Het moest een soort tussentrip zijn en een deel ontstond omdat ik wat speelde op een piano die toevallig in dat huis stond. Dat nummer ging anders klinken dan we eigenlijk voor ogen hadden, maar dat geeft niet. Soms komen er mooie dingen uit voort. Dan moet je je er juist bewust bij neerleggen dat het anders loopt.”
LIVEDATA 31 mei Tivoli, Utrecht 1 juni Amstelkerk, Amsterdam 6 juni Oosterpoort, Groningen 7 juni 013, Tilburg 8 juni Merleyn, Nijmegen
