Bloedheet én loodzwaar; zo kondigt Werchter Boutique 2012 zich aan. 52.000 metalfans kijken uit naar hun hoogdag waarop Metallica zijn historische ‘The Black Album’ (het album Metallica kreeg die naam vanwege zijn zwarte hoes) integraal live zal spelen. Maar vooraleer het zover is, volgt er een langgerekt voorprogramma.
Belgisch trots Channel Zero is één van die rode lopers. Intussen zagen we de band van Franky DSVD een tiental maal aan het werk, zonder ook maar één ontgoocheling. Vandaag vertoont de band aanvankelijk echter een vrij lome indruk. Een gevolg van de verstikkende hitte én makke reactie van het publiek? Frontman Franky weert zich nochtans als hongerige, provocerende jonge leeuw met territoriumdrift. Hij heeft trouwens alle reden om trots te zijn want Channel Zero ontving net voor het concert een gouden album voor de verkoop van hun meest recente plaat Feed’ Em With A Brick. Wanneer Suck My Energy door de luidsprekers knalt, volgt de glycerinescheut die dit concert nodig heeft. Vanaf dan wordt het heerlijk genieten: Franky DSVD gaat loos, geruggensteund door een granieten ritmesectie. Applaus op alle banken…
Mastodon toonde een dag eerder op Pinkpop reeds tot de nieuwlichters van de hedendaagse metalscene te behoren. Wat ze vandaag in Werchter tonen, bevestigt alle beloften die de band uit Atlanta uitstraalt. Onvoorspelbare patronen slepen je vanaf song één mee in een onvermijdelijke flow. Maar ook de sterke meerstemmigheid – vooral drummer Brann Dailor komt vocaal erg sterk uit de hoek – tilt deze band op uit de metal manistream. Tempowisselingen, melodieuze intervallen, pompende bassen, stuiterende drums… Mastodon speelt complexloos met een koortsige caleidoscoop aan songs en emoties. StuBru-radiohit Curl Of The Burl is een exponent van hun excellerende speelstijl en wordt luidkeels meegebruld. Klasse!
Grunge herleeft
Chris Cornell oogt twintig jaar nadat hij Soundgarden op de kaart zette nog steeds erg ‘succulent’. Zijn uitgesproken karakterkop en opnieuw lange haren brengen menig vrouwen- en wie weet ook enkele mannenharten, ongetwijfeld op hol. Die krijgen al onmiddellijk Spoonman te verwerken. Met zijn overdrive-grunge speelt Cornell zich in de gunst van het publiek. Hij presenteert zich als een oude vriend die weinig nieuws voor de dag brengt, maar als verloren zoon met veel liefde terug opgenomen wordt in de familie. Zijn kenmerkende falsetto-stemmetje is ook nog steeds van de partij; alhoewel Cornell zich er wel best voor behoedt dat hij het niet herleidt tot misplaatst gebruikte gimmick.
En dan is het moment daar waarvoor zowat iedereen naar deze festivalweide afzakte: Metallica! Een onheilspellende flard The Good, The Bad and The Ugly leidt het Amerikaanse viertal in. Drummer Lars Ulrich verschijnt als eerste en hamert snoerhard en vlijmscherp op de cymbalen. De rest volgt met een brede grijns. De jongens hebben duidelijk zin in deze thuismatch en zijn niet vergeten dat het Brabantse dorpje Werchter een belangrijke rol speelde in hun Europese veroveringstocht. Daar wordt het publiek rijkelijk voor beloond want zowel Hetfield, Hammett als Trujillo maken constante uitstapjes naar de loopplanken die door de eerste rijen van het pulbiek lopen. Enig minpuntje is de soms te lange pauze tussen de nummers.
Tot één van die intermezzo’s ons meeneemt richting memory lane met beelden van de opnames van The Black Album begin jaren negentig. Hét startschot van één van de meest verschroeiende live-concerten die we de voorbije twaalf maanden bijwoonden. Superstrak, vlijmscherp en tegelijk bijzonder klankvast toont Metallica het volgende anderhalf uur dat een slopende thearapie (zie de voortreffelijke documentaire Some Kind Of Monster) wel degelijk zin heeft. Een hoogtepunt kiezen is moeilijk, maar wij gaan toch voor Nothing Else Matters. Een emo-moment bij uitstek waarin Hetfield zijn fans toezingt als één grote familie en inderdaad voor even niets anders in de godganse wereld ertoe doet. Het volgende uur worden we visueel overspoeld door vuurwerk, laserstralen en zwarte strandballen. Masterpiece One leidt de finale in. Terecht: Metallica is the one and only winnaar van Werchter Boutique 2012, met Mastodon als verdiende runner-up. Tekst Ruud Van De Locht
