Bospop 2012 in één woord? Feest! Zo’n 22.000 enthousiaste muziekliefhebbers kwamen afgelopen weekend naar Weert om te genieten van de zon, het bier en goede muziek. Natuurlijk was ook LiveXS weer van de partij. Enkele hoogtepunten van de eerste dag? De waanzinnige shows van Lenny Kravitz en Vintage Trouble, maar ook de reactie van het publiek op een zeker nummer van Los Lobos, alleen dan bedoelen we niet eens La Bamba…
Tekst: Thomas Spiekerman Beeld: Marco Smeets
Betere omstandigheden zijn haast niet mogelijk voor een festival in ons regenachtige Nederland. Het is zaterdagochtend al prima weer om in het gras te liggen en het terrein stroomt meteen aardig vol. Bospop 2012 is begonnen! En dat doet het uitstekend. Op het podium zijn onder meer een drummer met een t-shirt van de band Rival Sons (die stonden vorig jaar nog op Bospop) en een zanger/gitarist met Guns N Roses-shirt zichtbaar. Alleen de kleding al moet in de smaak vallen op dit festival. Maar deze heren van de band Black-Bone beuken er zelf ook behoorlijk lekker op los. Het trio beheerst het harde rocken volledig getuige de sterke songs met soms een scheut heavy metal. Zo vormen de mannen uit Eindhoven een goede opener van deze 32e keer dat Bospop georganiseerd wordt.
Wat de vier heren van Vintage Trouble voorschotelen, ligt meer in de lijn van de genres die afsluiter Lenny Kravitz aan het eind van de dag zal laten horen. Blues-, soul- en rocksongs volgen elkaar in sneltreinvaart op en dat alles wordt vol passie overgebracht door de energieke zanger Ty Taylor. Hij draait enorm snelle rondjes om zijn as en met zijn aanstekelijke enthousiasme staat de eerst nog lege tent binnen no time afgeladen vol met dansend publiek. Dan worden de aanwezigen ook nog eens verrast door een gastoptreden van niemand minder dan Beth Hart. Het uurtje vliegt voorbij, een vrolijke en met de heupen wiegende tent stage wordt beduusd achter gelaten. Vintage Trouble heeft er na dit legendarische optreden een heleboel nieuwe fans bij. De naam James Brown valt geregeld.
Vanaf het hoofdpodium klinken dan al de heavy klanken van Seether. Misschien valt het nog wel wat rauw op de maag voor de in de zon relaxende bezoekers, maar liefhebbers van bands als Nirvana en Staind moeten dit kunnen waarderen. Het is soms net Kurt Cobain die je hoort. De Zuid-Afrikaanse post-grunge formatie heeft met het fraaie Broken ook nog een rustiger liedje op het repertoire staan. De teneur van dat nummer sluit weer uitstekend aan op veel songs uit het oeuvre van Beth Hart. Zij past perfect op Bospop en de bezoekers genieten van haar optreden dat extra speciaal wordt door de Tom Waits-cover Chocolate Jesus en de komst van Ty Taylor. Hart lijkt smoorverliefd op de charismatische frontman van Vintage Trouble en ze vormen in ieder geval een fijn muzikaal koppel door de rauwe en soulvolle vocalen die samenkomen. Ook op de main stage kan de geboren performer Taylor het niet laten het publiek op te zwepen met zijn charisma en aanstekelijke moves.
Voor Eli Paperboy Reed gaat dat jammer genoeg minder op. Met zijn swingende muziek is niets mis, ook deze mix van soul en blues is zeer dansbaar en catchy. Het doet wat denken aan Mayer Hawthorne die vorig jaar onder andere veel indruk maakte op Lowlands. Maar doordat Reed zijn zonnebril ophoudt, is het lange tijd niet duidelijk of de zanger er nu wel of geen zin in heeft. Pas tegen het eind van de show gaat het ding af en zien zijn toeschouwers een innemende lach van een goedgemutste Amerikaan. Een deel van zijn publiek heeft de tent dan al verlaten, mogelijk om niets te hoeven missen van Ed Kowalczyk. Voor de grootste Live-fans voelt het misschien nog steeds aan als verraad wanneer hij met zijn nieuwe bandleden de nummers Lakini’s Juice en Selling The Drama op nagenoeg dezelfde wijze speelt als voorheen met Live. Toch blijven het goede rocksongs en dan met name The Dolphin’s Cry en I Alone, die zwepen de massa als vanouds op en zelfs Kowalczyks eigen Grace doet het ook niet verkeerd bij de mensen. Het tweede soloalbum ligt naar verwachting volgend jaar in de schappen en daar mag Bospop alvast een voorproefje van krijgen. Het nieuwe liedje I’m The Proof klinkt behoorlijk vertrouwd met de pakkende melodie en een traditioneel knallend refrein.
Tijdens het heerlijk ruige optreden van Wolfmother komt zowaar ook een altijd wat komisch ogende double-neck gitaar tevoorschijn. Zes jaar geleden stonden ze nog in het voorprogramma van Pearl Jam en in de tijd daarna groeiden deze jonge mannen uit tot een volwassen act die op veel grote rockfestivals een graag geziene gast is. Een stoere door Led Zeppelin geïnspireerde hardrockband, die niet alleen interessant is voor de trouwe Bospop bezoekers. Ook de vele jongeren op het festivalterrein grijpen deze kans om een uurtje los te kunnen gaan. Een memorabel moment dat even later iets verderop te zien en horen is, vindt plaats bij Los Lobos. Zodra het nummer Anselma wordt ingezet, beginnen een aantal mensen verspreid over het terrein massaal Rowwen Hèzes versie Bestel Mar te zingen. Een polonaise mag uiteraard ook niet ontbreken.
Bij Chris Cornell is het feestgehalte aanzienlijk minder. Omdat hij vanaf de main stage een soort veredeld huiskamerconcert gaat geven, daalt hij voor zijn optreden begint de trap af. Hij gaat even langs de fans die vooraan staan om zo ‘contact maken met het publiek’ alvast weg te kunnen strepen. Cornell pakt vervolgens de akoestische gitaren erbij en speelt naast zijn solonummers werk van Soundgarden, Audioslave en een aantal covers. Michael Jacksons Billie Jean en John Lennons Imagine worden aanzienlijk vertraagd en zijn nauwelijks boeiend, maar met een knappe uitvoering van Beatles-klassieker A Day In The Life voegt de grungeheld werkelijk wat toe. Hoogtepunten zijn toch vooral de nummers die zich beter lenen voor een kale en sombere vertolking zoals Like A Stone en natuurlijk het geweldige Black Hole Sun. Omdat er op het podium zo weinig gebeurt, trekt een van dichtbij overvliegende luchtballon even alle aandacht op. Het is natuurlijk een fenomenale rockzanger en uiteindelijk neemt hij nog met veel lawaai afscheid van het publiek. Maar enige teleurstelling bij het publiek is toch voelbaar door het feit dat Cornell zonder band naar Weert is afgereisd.
Gelukkig is daar even later een overweldigende show van Lenny Kravitz. Met veel hits zoals American Woman en Always On The Run trapt dit vertoon van vakmanschap iets later dan gepland af. Ook is er een jazzy gedeelte, passeren enkele ballads en zullen uiteindelijk nog veel populaire songs als Mr Cab Driver en Are You Gonna Go My Way volgen. Voor het vaak lang uitgerekte Let Love Rule is geen tijd meer, al was dat misschien wel mogelijk geweest als het zeer vitaal ogende rockicoon stipt op tijd was begonnen. Maar na een heerlijke zomerse dag met veel goede muziek hoor je niemand daar over mopperen. De Bospop zaterdag was een geslaagde en druk bezochte festivaldag vol rock, blues en ook opvallend veel soulvolle klanken. En alsof de organisatie een deal met de weergoden heeft gesloten, begint het pas precies na afloop van het Lenny Kravitz concert te regenen. Wat een timing.
Gerelateerde berichten:
- Bospop 2012 start voorverkoop met Lenny Kravitz, Alanis Morissette, The Cult en Chris Cornell
- Lenny Kravitz bevestigd als headliner Bospop 2012
- Los Lonely Boys bevestigd voor Bospop 2012
- Eli ‘Paperyboy’ Reed en Jonas & The Massive Attraction maken Bospop 2012 compleet
- WIN: 10 × 2 Bospop 2012 weekendkaarten? Volg, lees, like en kijk LiveXS! – AFGELOPEN -
