DIJKPOP 2012
Andijk, 14 Juli 2012
Terwijl ruim vierduizend mensen uit Andijk en omgeving nog de slaap van de vorige avond uit de ogen wrijven vanwege de uitbundige festiviteiten tijdens de vooravond, een combinatie van een kinderfeest en reünie voor de lokale bevolking, doet de organisatie van Dijkpop een serieuze poging om de titel ‘meest gastvriendelijke festival van Nederland’ in de wacht te slepen. De festivalgangers van dag twee worden bij de entree namelijk getrakteerd op koeken en chocolade om het leed van de wateroverlast op het terrein enigszins te verzachten. Vriendelijke jonge dames bieden zelfs zomerse cocktails aan maar de regen heeft het terrein al onherstelbaar beschadigd. Desalniettemin wordt het festival in Andijk, een klein dorp in West-Friesland, voor de 29e keer enorm goed bezocht.
Tekst: Jeroen Bakker Beeld: Melanie Marsman
In twee tenten/podia zullen zestien acts uit binnen- en buitenland, verdeeld over de gehele dag, te zien zijn en in de Quicksilver Festivalbar, een donker kermiscafé, draaien de dj’s van Poldersoundsystem het betere vinyl van de jaren negentig, tachtig en zeventig op het gebied van rock, metal, alternative, dance en hiphop.
De vroege bezoeker wordt al snel overvallen door de bombastische maar oprechte polder-rock van de Noord-Hollandse The La La Lies, vernoemd naar een nummer van The Who. Hoewel ‘het liedje’ bij deze band centraal staat wordt nadrukkelijk een bruggetje geslagen tussen de late jaren zestig en de vroege jarige zeventig. Hetzelfde geldt voor Black-Bone, een regelrechte old-school rocksensatie die wat meer de nadruk legt op de hardrock. Onlangs waren de jongelingen nog een prima opwarmer voor Slash en ook vandaag zien we de temperatuur snel oplopen. De doorgaaans zo nuchtere maar stoere Westfriezen deinzen zelfs een ietsje terug voor het aantal decibellen dat hier wordt geproduceerd.
Onder goedkeurende blikken van de oude jongeren laten The Medics meisjesharten sneller kloppen met een stel puntige nummers die terug grijpen op de betere tijden van de new wave. Het podium lijkt te klein voor de gitarist die het hoger op zoekt door op de versterkers te klimmen terwijl de zanger zijn vocalen vanuit het publiek laat horen. Heel even wordt er tijdens het festival een rustmoment ingelast. Het is heerlijk bijkomen met Yori Swart die het zelfs aandurft om het overwegend uit rockers bestaande publiek te verrassen met een nieuw akoestisch nummer. Iets verder op lijkt de tent van het kleine podium het te begeven als De Kraaien helemaal losgaan. Zwaar Haags accent, grappen over het slappe dijkie en de wateroverlast, en nog zwaardere beats maken indruk en we mogen de Haagse bluffers met hun gekke snavels best een regelrechte sensatie noemen.
Milow op een festival betekent heel veel extra bezoekers. Het lijkt heel af en toe zelfs een Duits accent wat we om ons heen horen. Niet zo gek want de Antwerpse muzikant is een hitmachine gebleken. Het zijn gelukkige gezichten in de grote volle tent als Ayo Technology klinkt. De finale is begonnen en het zijn vanaf nu de Belgen die met overmacht de overwinning opeisen.
Het meest gedragen T-shirt van het festival, met op kleine afstand gevolgd door Volbeat, laat overduidelijk zien voor wie de meeste bezoekers zijn gekomen. Triggerfinger vervult vanavond de droom van iedere festivalprogrammeur. Nadat de inkt van het contract nog maar net was opgedroogd, bereikte de beoogde headliner een nummer 1-hit in de Top 50 met een cover van Lykke Li’s I Follow Rivers. Achter de coulissen is al laat in de middag een zekere spanning waar te nemen als het Vlaamse trio op het festivalterrein arriveert. Het is hard gegaan met de band en de organisatie mag met recht trots zijn op het vastleggen van deze ultieme live-act. Triggerfinger heeft nog nooit verzaakt en maakt enkele uren later in een dampende tent alle verwachtingen ruimschoots waar. Gregor Salto maakt er tenslotte nog een prachtig dansfeestje van maar dan zijn de echte rockers al moe maar voldaan richting huis. Salto trekt de laatste energie uit de tent. Het is een verdiende finale voor alle, ruim tweehonderd, hardwerkende vrijwilligers die er dit weekend alles aan gedaan hebben om het de bezoekers zo aangenaam mogelijk te maken.
Gerelateerde berichten:
- Beth Hart en Go Back to the Zoo naar Dijkpop 2011
- Affiche Dijkpop is compleet: Tim Knol, Moss, Aux Raus, Baskerville en Beth Hart
- Exclusieve optredens Triggerfinger en Milow op Dijkpop 2012
- Kleine festivals hebben de toekomst: ‘geen lange rijen en geen gedoe’
- Dijkpop 2011 start voorverkoop met Baskerville en Boef en de Gelogeerde Aap
