Aaron Doyes en Indra Dunis zijn een koppel. Sterker nog, ze hebben een zoontje dat net iets meer dan een jaar oud is. Hij ‘zingt’ mee op Lo Hi, een track van Lucifer, de nieuwe cd van hun band Peaking Lights. En ze zijn met hem op tour. Als ik de catacomben van Paradiso betreed om het duo te interviewen wordt hij op de arm genomen door een kennis die als tour-nanny fungeert. “Het loopt altijd anders.”
Tekst: Arnold Scheepmaker
Het gebeurt niet vaak dat je bij een band aan het begin van een interview al zo veel over hun leven weet. Jullie hebben een relatie, een kindje en zijn onlangs van de Amerikaanse Westkust naar Wisconsin verhuisd.
Indra: “Maar dat laatste is al niet meer waar. We hebben die switch gemaakt en zijn in Wisconsin een eigen winkel begonnen, maar al snel bleek dat dat veel te veel tijd in beslag ging nemen.”
Aaron: “Het idee was: toffe dingen inkopen en personeel inhuren dat in de winkel ging staan. Dus wel extra inkomsten hebben maar er relatief weinig tijd in stoppen. Maar goed, dat loopt dus altijd anders. We wonen nu weer aan de Westkust, daar kom ik oorspronkelijk ook vandaan.”
Bijna al jullie tracks duren ongeveer zes en een halve minuut. Dat lijkt bijna compulsief.
Aaron: “Het komt door het soort muziek dat we maken. Psychedelisch, met nadrukkelijke ritmepatronen die een tijdje op je in moeten werken voordat ze echt effectief worden.”
Indra: “De nummers van de genres die ons beïnvloed hebben duren vaak ook vrij lang.”
Songs als Live Love en Lo Hi hebben zowel dub- als krautrock-ondertonen. Zijn die genres twee polen of liggen ze juist in het verlengde van elkaar?
Aaron: “In het verlengde zou ik zeggen. Het zijn genres die enorm veel ruimte laten om te experimenteren. Repetitieve ritmes waar overheen veel gebeurt.”
Een song als Beautiful Son klinkt heel etherisch en shoegazey, maar ergens toch ook enorm georganiseerd. Is dat een voorbeeld van een duidelijke structuur waarover geëxperimenteerd wordt?
Indra: “Inderdaad. We zijn ook doelgerichter geworden. Veel mensen zeggen dat dit ons meest toegespitste en ons meest nachtelijke album is. Daar zijn we het eigenlijk wel mee eens. Lucifer klinkt als een nocturne, rakere versie van wat we eerder deden.”
Waarom hebben jullie het gekir van jullie zoontje eigenlijk opgenomen en gebruikt voor Lo Hi?
Aaron: “Het is een goede manier om iets vast te leggen. Om van een album echt een tijdsdocument te maken. Het was te mooi om ongebruikt te laten.”
LIVEDATA 17-19 augustus Lowlands, Biddinghuizen
