Bokpop, Valkenburg
zondag 15 juli 2012
Ken je die clip van Sunday, Bloody Sunday van U2, geschoten in het sfeervolle Red Rocks amfitheater? Het Nederlandse Red Rocks vind je in het Zuid-Limburgse Valkenburg. Voor het vijfde jaar strijkt Bokpop neer op deze geweldige locatie tussen de rotsen en de bomen. Het festival programmeert gevarieerd, boekt bekende namen en zorgt altijd wel voor één of twee verrassende acts. De gemoedelijke sfeer doet de rest. De zaterdag is geheel gereserveerd voor hiphop, de zondag voor pop en rock. Dit verslag gaat over de zondag van één van de charmantste festivals van ons land.
Tekst: Ben Stam Beeld: nosmilepictures
In tegenstelling tot vorig jaar is Bokpop niet uitverkocht (1300 bezoekers tegen 1600 vorig jaar volgens David Loozen, promotor van Bokpop). Aanhoudend wisselvallig weer heeft daar zeker iets mee te maken. Maar het aanwezige publiek is goed voorbereid op de regen en laat zich niet ontmoedigen wanneer regenwater het Valkenburgse bier soms wat verdunt. En vanaf het eind van de middag blijven de paraplu’s gelukkig dicht. De lokale helden van Roof openen Bokpop. De band speelt smeuïge rock met rauwe zang en seventiesinvloeden, maar oogt hier en daar nog wat onwennig. Zie ik graag nog eens in een kleine club. De jonge muzikanten van Mary Shade zijn een stuk gretiger. De zangeres van de funkband met blazers belooft een feestje en dat wordt het. De gevarieerde set en de ritmische zang doen de regen even vergeten. In de gaten houden. Bombay Show Pig, een gitaar- en drumduo a la Blood Red Shoes, zet met behulp van toetsen, samples, loops en basklanken een flink bandgeluid neer. De dame en heer gaan lekker uit hun stekker, de koortjes zijn zoet, soms met een randje. Ze zingen bijna elke lettergreep samen, iets meer variatie is welkom.
Lefties Soul Connection heeft zangeres Michelle David meegebracht. De combinatie van onweerstaanbare grooves met de geweldige stem is pure dynamiet! De zangeres schudt ongegeneerd met haar billen en hitst het publiek op. Band en vocaliste genieten van elkaar. Ze verdienen elkaar. Wat een feest!
Kensington gaat lekker, heeft een goedgevulde agenda en om me heen wordt meegezongen. Er is niets mis met hun popliedjes met sublieme koortjes, maar de show is vrij statisch en de muziek kabbelt en knalt nergens. Daar verandert ook een cover van Ben Howard niets aan. Ik laat de hype even aan me voorbij gaan. Drive Like Maria speelt voor de tweede keer op Bokpop. Deze band geeft meteen plankgas, zweet rock en gorgelt met benzine, rijk aan octaan. Je dendert op deze klanken met gemak door naar Zuid-Frankrijk. Slechts één keer neemt de band pauze onderweg, zanger/gitarist Bjorn Awouters draagt in zijn eentje de show. Al snel komt de hele band er weer op orkaankracht in. Aanrader voor fans van Queens of the Stone Age, ZZ Top en Triggerfinger.
Met de avontuurlijke luisterpoprock van het Gentse Absynthe Minded komen we weer in rustiger vaarwater. De bassist pakt er regelmatig toetsen of zijn contrabas bij en de violist geeft regelmatig een ‘gitaarsolo’ op zijn instrument. De band bouwt spanning op, maar de climax blijft uit. Wanneer er alleen zang, bas en drums te horen is, komt de muziek ineens stukken krachtiger over. De rest komt er weer bij en op het eind volgt toch nog een crescendo. Verantwoord tussendoortje. Zowel de uitstraling als de southern rock/bluesjams van North Mississippi Allstars zijn volstrekt pretentieloos. Dat zanger/slidegitarist Luther Dickinson sinds 2007 bij de The Black Crowes speelt, daar is echt niets van te merken. Deze heren lijken drie vrienden die lekker jammen in een boerenschuur. Eerlijker dan dit wordt het niet. De band houdt de aandacht goed vast door regelmatig hun instrumenten te ruilen. Gastbassist Alvin Youngblood Hart heeft een diepe bluesstem en drummer Cody Dickinson geeft een solo op een wasbord dat aangesloten is op de gitaareffecten, heel tof. Wat een spelplezier. De verrassing van de dag. En de eerste toegift. Het is inmiddels donker als hoofdact Therapy? begint. De band speelt hard en als de eerste krakers voorbij komen, ontstaat een vriendelijke pogo-pit, die niet meer stopt. Een vierde man staat het Noord-Ierse trio terzijde voor backing vocals, samples en wat ritmegitaar. Bassist McKeegan is lekker op dreef, net als drummer Cooper. Zanger/gitarist Andy Cairns oogt fit en zoekt ontspannen contact met het publiek, om even later iedereen op te jutten. De ballad Diane is in een strak metalig korset gesnoerd. Of is het een dwangbuis? Halverwege het nummer is het naveltje van Diane even te zien, waarna de band weer volgas gaat. Lekker. Knives is de uitsmijter tijdens de toegift. Therapy? is een waardige afsluiter, nostalgie voor menigeen. Maar het is geen magisch optreden, zoals dat van Triggerfinger, de headliner van vorig jaar. Hoogtepunten van de dag waren toch wel Lefties Soul Connection, Drive Like Maria en in mindere mate het verrassende North Mississippi Allstars.
Bokpop 2012 smaakt naar: volgend jaar weer!
