Hoewel in 1982 al de basis werd gelegd voor de meest invloedrijke en controversiële hiphopact aller tijden, vieren we dit jaar pas het vijfentwintigjarige jubileum van Public Enemy. Het duurde namelijk nog even voordat met Yo! Bum Rush The Show een spervuur van militante raps en meedogenloze beats op de luisteraar werden losgelaten.
Tekst: Jeroen Bakker Beeld: Robert Downs
Onlangs verscheen het twaalfde album Most Of My Heroes Still Don’t Appear On No Stamp, waarop Public Enemy zich als altijd van een zeer kritische, provocerende en confronterende kant laat horen. De opvolger ligt ook al klaar. In september zal The Evil Empire Of Everything worden uitgebracht. Zelfs op zijn 52ste verjaardag blijkt Carlton Douglas Ridenhour, beter bekend als Chuck D, nog altijd bereid te zijn om zijn ongezouten mening over de misstanden in de huidige Amerikaanse maatschappij te ventileren. “Natuurlijk waren wij blij dat Bush was opgerot.”
Zelf is Chuck D totaal niet bezig met het vijfentwintigjarige bestaan van zijn band en zin in een feestje heeft hij al helemaal niet. Hij heeft wel andere dingen aan zijn hoofd. “We zien nog steeds heel veel jongeren, zwart maar ook blank, die door de overheid op geen enkele wijze worden gestimuleerd om een fatsoenlijke maatschappelijke carrière op te bouwen. Natuurlijk waren wij blij dat Bush was opgerot, maar je ziet Obama steeds meer veranderen in een woordvoerder van ‘The American System’. Hij wordt gedwongen om te handelen zoals dat systeem het voorschrijft. Obama lijkt me een goed persoon, maar hij zal net als al zijn voorgangers zijn afspraken niet kunnen nakomen.”
Op hiphopgebied staan de zaken er in Amerika niet veel beter voor, meent Chuck. “Er is talent genoeg, maar die jonge jongens laten zich te snel ringeloren door een platenbaas met een grote zak geld. Je ziet daarnaast een duidelijke individualisering optreden. Ze zouden zich moeten groeperen, maar dat vertikken ze. Het allerbelangrijkste is dat er gewoonweg lef ontbreekt. Als ik nooit naar het buitenland was geweest zou ik heel veel zaken misschien achteloos en gelaten ondergaan. Er zijn echter nog steeds te veel situaties die bij mij een misselijkmakend gevoel oproepen en zolang ik daarmee geconfronteerd word blijf ik dit doen. Kijk, ik ben een zwarte Amerikaan. Ik weet waar ik het over heb.”
Dan, gekalmeerd, blikt Chuck D vooruit op zijn verblijf in Nederland: “Ik kom met Flavor Flav, DJ Lord en Khari Wynn. We spelen net als de vorige tournees met een liveband. Het optreden in New York van gisteravond verliep erg goed en we hebben al een paar nieuwe dingen laten horen. Tijdens de show in Detroit van vorige week kwam Ice-T nog even het podium op. De sfeer is goed en we benutten veel vrije tijd om oude vrienden te ontmoeten. Als we in Nederland zijn probeer ik altijd Rudeboy en All Star Fresh op te zoeken. Daarnaast biedt een festival zoals Boogiedown een goede gelegenheid om te zien hoe het met de Nederlandse hiphop is gesteld. We proberen als het even kan veel andere acts te bekijken. Daar besteden we soms weer aandacht aan op mijn radiozender Enemy Radio.”
LIVEDATA 22 augustus Tivoli, Utrecht 23 augustus Metropool, Hengelo 25 augustus Boogie Down, Breda
