
De halve finales van de Grote Prijs van Nederland staan op het punt te beginnen. Per categorie zijn er drie halve finales. Elke avond gaat één door de jury gekozen act rechtstreeks naar de finale. Aan het einde voegt diezelfde jury hier twee acts aan toe. Het publiek zal tot slot de zesde en laatste act kiezen. In een driedelige serie blikt LiveXS vooruit op deze cruciale fase in de belangrijkste bandcompetitie van Nederland. Vandaag deel 2: Singer/Songwriter.
Tekst: Klaas Knooihuizen
HALVE FINALE 1
31 augustus, P 60, Amstelveen
Line-up: Rogier Pelgrim, Low Tide Island, Wolf In Loveland, Lieve Bertha, Leendert, Jana
In de eerste halve finale van deze categorie krijgt het publiek een zangeres, een duo, een singer-songwriter met band en drie maal de traditionele man met gitaar. De jury krijg dit ook, maar zij krijgen het vooral enorm moeilijk, want de kwaliteit ligt afschuwelijk hoog.
Laat ik beginnen met de drie mannelijke solisten. Allereerst is daar Leendert, een Amsterdammer die zwartgallige Nederlandse teksten uitspuwt over de klanken die hij begenadigd uit zijn gitaar trekt. Zijn zang en melodieën steken er helaas wat gewoontjes bij af, maar hij is bij voorbaat zeker niet uitgespeeld.
Dat geldt deze ronde eigenlijk voor geen enkele kandidaat, en zeker niet voor Rogier Pelgrim. Hem ken je misschien van De Beste Singer-songwriter van Nederland, die talentshow van Giel Beelen. Daar haalde hij de finale, maar hij won niet. Dat is niet heel vreemd: zijn songs glijden bij het grote publiek net iets minder makkelijk naar binnen dan die van winnaar Douwe Bob, maar voor de op het clubcircuit gerichte livewedstrijd die de Grote Prijs is heeft hij heel goede papieren. Een prachtige, emotionele stem, spannende liedjes en een arbeidsethos waar we bij LiveXS nog iets van kunnen leren.
Low Tide Island is de derde mannelijke eenling vanavond. De man die achter dat pseunoniem schuilgaat is Joep Hegger, wellicht bekend van Simple People. Zijn liedjes zijn meestentijds ingetogen en lieflijk als een jong poesje waar je direct verliefd op wordt, maar dat je, als je even niet oplet, net zo makekelijk per ongeluk kapot trapt. Ik vrees dat dat onder het kwaliteitsgeweld van de overige deelnemers vanavond zal gebeuren. Sorry Joep.
Lieve Bertha kon de zaal wel eens in twee groepen verdelen. Het duo Rens en Koen is namelijk zeer gevat, ze hebben mooie stemmen die prachtig in elkaar schuiven en voor jonge meisjes zijn ze denk ik heel aantrekkelijk, maar hun muziek neigt soms naar Abel en Veldhuis & Kemper en daar moet je wel tegen kunnen. Buiten dat alles zijn hun liedjes vaak net iets te simpel en ik denk dat dat ze zal nekken.
De enige vrouwelijke deelnemer vanavond luistert naar de prachtige naam Jana Trufunovic. Haar roots zullen dus wel niet in Afrika liggen, maar ze klinkt op een Selah Sue-manier soms net zo zwart als Billie Holiday. Luister naar Passing On The Message en je weet dat hier een hele grote aan zit te komen, zij het eerder in de jazzwereld dan in de mainstream. Goede kanshebber.
Wolf In Loveland stond tijdens de kwartfinale met een man op zeven op het podium, maar vrees niet dat je weggeblazen wordt. Het collectief rond Jan Minnaard is net zo intiem als je diepste geheimen, maar een stuk aangenamer om naar te luisteren. Met goede liedjes, mooie arrangementen en prachtige dynamiek schommelt dit ergens tussen de beste Schotse indiefolk en de rustige hoogtepunten van ons eigen Excelsior-label. Wat wil een mens nog meer?
Ja, mooi, maar wie gaat er winnen? Ik zet mijn centen op Rogier Pelgrim
En anders? Anders wint Jana of Wolf In Loveland
En verder? Ik sluit niet uit dat Leendert via een wildcard alsnog de finale haalt.
HALVE FINALE 2
16 september, Patronaat, Haarlem
Line-up: Oh, Brave Wide Eyes, Joost Dobbe, Please Be Frank, Tamara Woestenburg, Andy, John Hill + Band
Vanavond ligt het gemiddelde niveau een stukje lager dan in de eerste halve finale, maar in deze fase van de competitie kun je eigenlijk al niet meer spreken van zwakke broeders. Wel van extra sterke. Oh, Brave Wide Eyes valt in die categorie. Het kwartet rond het vocale duo Casper Adrien en Annelotte de Graaf hebben alles in zich om in hun eigen Fleet Foxes folkniche een hele grote te worden. Het gaat van ingetogen naar semi-bombastisch en het is allemaal even mooi. De subtiele begeleiding maakt het helemaal af.
De tweede krachtpatser vanavond is Tamara Woestenburg. Haar stem is misschien wel de meest eigen van de hele competitie en daarin schuilt haar kracht. Je moet er van houden, van dat devote overdonderende geluid, maar dan heb je ook wat. Onze eigen Soap & Skin? Zoiets, maar dan meer hemels dan hels. Goede kanshebber.
Veel vrouwen vanavond, want ook Andy is van het sterke geslacht. Haar grote voordeel op de rest is dat ze een enorm leuke, haast cabareteske, podiumact heeft. Ontspannen steekt ze haar verhaaltjes af en daarmee staat ze ver van haar meestal introverte mededingers. Ze heeft een mooie stem en prima liedjes, maar het blijft nog net te veel steken in hobbyisme om met de besten mee te kunnen.
Please Be Frank staat met een enorm collectief op het podium, maar iedereen kent zijn plek en daardoor wordt het nooit too much. De band legt een mooi (strijk)tapijt neer waarover Franks stem sierlijk zijn rondjes draait. Het zijn vooral de sferen die het hem doen, de songs zijn helaas minder sterk.
Joost Dobbe heeft een aangename, wat hese stem en een paar erg goede liedjes, maar beschikt nog over onvoldoende sterk materiaal om een hele set te vullen. Zowel qua arrangementen als qua stemgebruik mist hij eigenheid, en daarom zie ik hem niet verder komen dan deze halve finale.
Datzelfde probleem heeft John Hill met zijn band. Zijn songs hebben weliswaar iets meer body dan die van Dobbe, maar het klinkt allemaal nog iets te vrijblijvend om met de echte toppers in deze competitie mee te kunnen komen. Potentie genoeg, daar niet van, maar het moet nog even rijpen.
Dus, wie wint er? Oh, Brave Wide Eyes
Zeker weten? Nee, natuurlijk niet. Tamara Woestenburg zou ook zo maar eens kunnen winnen
En de rest? Ik vrees dat die allen zullen stranden in deze halve finale
HALVE FINALE 3
22 september, Groene Engel, Oss
Line-up: Christopher Green, Tim van Doorn, Clean Pete, Sarah’s Blue Dress, Iris Penning, Dave Mochilero
Deze derde finale in Oss in de zwakste van de drie, maar herbergt wel een potentiële podiumkandidaat. Dat is helaas niet Tim van Doorn. Hij staat er alleen voor met zijn gitaar, maar weet de aandacht goed vast te houden, niet in het minst vanwege zijn innemende persoonlijkheid . Leuke gast, maar muzikaal is het nog iets te veel los zand. De zang is bovendien niet top of the bill en de liedjes zijn wat kaal en simpel.
Iris Penning is een beetje de vrouwelijke versie van Van Doorn, al scoort ze op haar stem al een puntje extra. Haar liedjes zijn ingetogen sfeerschetsen waarbij elke hook zorgvuldig gemeden lijkt te worden. Moeilijk en op den duur een beetje te eenzijdig, maar gelukkig zorgt de tweetaligheid voor de nodige afwisseling.
Een stuk minder in slaap wiegend is de muziek van Sarah’s Blue Dress. Zangeres Joyce Dijkgraaf is de dame in de jurk en samen met haar band zorgt zij voor flink wat bombast op het podium. Poppie met een jazztwist en een heleboel ideetjes, die de ene keer beter uitgevoerd zijn dan de andere.
De Colombiaan Dave Mochilero is een prototype backpacker (dreads, tattoos, hemdje, slippers) en streek al reizend neer in Den Bosch. Hij is een grote uitzondering in deze wedstrijd, omdat hij niet in het Engels of Nederlands, maar in het Spaans zingt. Dan moet je wel hele pakkende hitjes hebben om groot te worden en die heeft (nog) hij niet, maar je waant je toch even in Latijnse sferen als hij speelt en alleen al daarom is het goed dat hij hier staat.
Christoffer Green combineert Dylaneske singer-songwriterpop met opzwepende sixtiesbeat light en toont zich daarmee een veelzijdig muzikant. Hij heeft de looks van Awkward I en hoewel hij qua songs nog niet op dat niveau zit zie ik het hem ooit wel halen. Topfavoriet voor de winst vanavond.
Clean Pete is de arty vrouwelijke tegenhanger van het eerder besproken Lieve Bertha. Twee leuke meisjes die leuke Nederlandstalige muziek maken zoals ook Roosbeef en Eefje de Visser dat doen. Iets minder poëtisch misschien, maar minstens zo geestig.
Wie wint er in Oss? Naar mijn idee steekt Christoffer Green er met kop en schouders bovenuit.
En als je er naast zit? Dan is dat maar zo.
Zijn er geen andere kanshebbers? Nou, Clean Pete heeft ook wel een klein kansje. De rest komt denk ik tekort.
Tot zover de mening van deze enkeling. Zelf een mening vormen? Bezoek de halve finales en/of check alle halve finalisten op de GPNL bandcamp hier.
Gerelateerde berichten:
- Halve Finales Grote Prijs 2008 in Ekko, Gigant, P60, Patronaat en huiskamers
- Halve finales Grote Prijs van Nederland 2011 gestart
- Voorbeschouwing halve finales Grote Prijs van Nederland 2012: Bands
- Data halve finales Grote Prijs van Nederland 2010 bevestigd
- Voorbeschouwing halve finales Grote Prijs van Nederland 2012: Hiphop





