Maandelijks krijgen we bij LiveXS tientallen tot soms wel honderd eigen beheerproducten opgestuurd. De maandelijkse luistersessies behoren tot de hoogtepunten van het werk. Onder het genot van chips en cola ontdekken we de helden van morgen.
Zie hier weer een aantal van onze bevindingen. Met onder andere: Hartog, Snoeck, The Maydays en L.T.S.
HARTOG – HAPPY DAYS
De altijd moeilijke derde. Singer-songwriter Hartog weet er alles van. Na twee goed ontvangen albums is de klad er een beetje in gekomen. Vreemd toch. Hartog Eysman kan het best wel; liedjes schrijven. Hij heeft ook een aardige stem. Ditmaal weet hij echter nergens te beroeren. Zelfs de vergelijking met Damien Rice gaat mank. Het verfijnde drumwerk van Rowin Tettero, Paul Rittels cello en Han Litz’ fluit kunnen de plaat bovendien niet redden. Dan, opeens, is er tóch hoop: “Lekkere achtergrondmuziek!”, roept mijn vriendin doodgemoedereerd vanuit de keuken, terwijl ze stamppot andijvie aan het maken is. Hopelijk niet zo zouteloos als Hartogs derde. Happy Days werd door Marcel de Rooij opgenomen en gemixt in De Slapende Hond. En nee, daar ga ik geen grap over maken. Nou vooruit: die is wel blijven tukken. Pieter Visscher
SNOECK – FOR THE MACHINES
‘Beste recensenten van LiveXS, we zijn benieuwd naar jullie mening over onze vers-van-de-pers debuutplaat For The Machines. Willen jullie hem recenseren?’, staat er op een apart briefje bij het album. Antwoord: ‘Jazeker, want hier ligt een bijzonder sterk debuut.’ Snoeck biedt een spannende mix van jazz, pop en indie met een funky sausje wat het toegankelijk en fris maakt. Het enige puntje van kritiek is het ontbreken van een zware stem zodat het echt dreigend wordt in een liedje, maar dat verbeterpunt kan van de tafel geveegd worden tijdens beluistering van het nummer Wildest Flowers. Daar is een bij de sfeer passende robuuste mannenstem te horen. De zang van Mira de Graaf matcht beter met de zwoelere en rustigere passages. Het beste nummer van de plaat is overigens zonder enige twijfel The Silence. Geweldig liedje. Snoeck kan een grote band worden als ze dat niveau vast weten te houden.
Thomas Spiekerman
ANALOGUE DEAR – DRAWING PATTERNS
Sjaak Douma. Dat is geen naam waarvan je zegt: die gaat de wereld veroveren. Onder zijn artiestennaam Analogue Dear is die kans ook niet zo groot, maar je kunt er internationaal wat beter mee voor de dag komen. Douma’s vorige project, My Corduroy Life, schopte het tot Local Hero in LiveXS. Het dromerige dat die formatie kenmerkte, is ook terug te vinden in het geluid van Analogue Dear. Alleen nu doet Douma het in zijn uppie. Hij somt Death Cab For Cutie en The Postal Service op als referenties. Ook een – rustig – M83 mag worden genoemd en tijdens Flames komt zelfs het donkerste Joy Division een duit in het zakje doen. Plaat waarmee we de herfst wel doorkomen. Pieter Visscher
VERNAL VEINYARD – SHAKE THE DUST
In 2009 werd dit heavy funkrockgezelschap uitgenodigd om de zalen op te warmen voor het legendarische Living Colour. In die richting moet je de muziek van Vernal Veinyard dan ook zoeken: stoere riffs op vette ritmes, maar deze heren zijn wel veel meer rock dan metal. Het was een grote stap voor een band met toen nog maar één album op zak, toch resulteerde die leerzame tijd in ideeën voor nieuwe songs. Shake The Dust is een EP waarop een geluid te horen is dat teruggrijpt naar begin jaren negentig toen bands als Faith No More, Red Hot Chili Peppers en Rage Against The Machine de dienst uitmaakten in de rockscene. Vernal Veinyard is niet zo origineel door de overduidelijke raakvlakken met hun inspiratiebronnen, maar de band heeft wel een goede energie gestopt in de songs, die stuk voor stuk nieuwsgierig maken naar een volgende volledige plaat. Thomas Spiekerman
THE MAYDAYS - Mrk. II
The Maydays is een Rotterdams trio dat indie, gitaarrock, rock-’n-roll en samples bij elkaar gooit en er een gevarieerde mix met een punky attitude van maakt. Daarbij biedt The Maydays al hun muziek gratis aan op hun website, waarvan het adres dan wel weer ontbreekt op het hoesje van de cd. Dat hoesje is een fraaie pentekening in zwart-wit, gemaakt door zanger, gitarist en componist Pieter Sneep. De muziek van The Maydays is meestal redelijk up-tempo zoals onder meer te horen is in Mad II, The Pressure en This Machine. Naast de volle gitaar is de rauw opgenomen en vaak dubbele zang een van de kenmerken van de nummers van het drietal. Rotown noemt The Maydays inmiddels ‘de laatste hoop van de Rotterdamse rock-’n-roll’ en het zou zo maar eens kunnen dat de rest van Nederland binnenkort wordt veroverd. Daan de Mooy
HOUSE OF COSY CUSHIONS – HAUNT ME SWEETLY
Wanneer je niet beter weet, denk je tijdens het beluisteren van May, het eerste nummer van Haunt Me Sweetly, waarschijnlijk te maken te hebben met de nieuwe Midlake. En dat is geen lullig compliment. Die vergelijking blijft in het verloop van de plaat niet overeind. Met The Velvet Underground hebben we een invloed te pakken. Haunt Me Sweetly is de vierde langspeler van het Nederlands-Ierse gezelschap. Spil van de band is Richard Bolhuis, die niet alleen zingt, maar ook een aantal instrumenten voor zijn rekening neemt. De soms spannende, wat spokerige postrock van HOCC is vaak net wat te ingetogen om echt te kunnen overtuigen op Haunt Me Sweetly. Hoewel er tussen de dertien tracks zonder meer enkele pareltjes zijn te vinden. Zoals Flood, met die mooie trombone van Dominique Brackeva. Een van de tracks die niet het uiterste van je concentratie vragen. Pieter Visscher
ABOUT TODAY – PERSPECTIVE
Bombastisch en ingetogen zijn termen die allebei van toepassing zijn op About Today. Dit Zuid-Hollandse drietal is ruim vier jaar bezig met het maken van gitaargeoriënteerde liedjesrock in de traditie van Deus, Interpol, Moss en Death Cab For Cutie. About Today begon destijds als studioproject, maar sinds 2010 is het project uitgegroeid tot een echte band waarbij de nadruk ligt op een dynamisch en toegankelijk geluid met invloeden als grunge, indierock, artrock en postrock. Het resulteert in een combinatie van breekbare liedjes, verstilde momenten, krachtige rockstukken en gedreven ritmes. Goede voorbeelden hiervan zijn Perspective, Hello World en Just Do It. Vooral dat laatste nummer is zeker een van de hoogtepunten van deze EP. Te bestellen bij de band, maar ook is te downloaden via diverse websites. Daan de Mooy
FAMILIETRIO DE TRIVOLIES – OVERMORGEN TERUG
Dit muziektheatergezelschap uit Arnhem bestaat uit Aukje Kerkhof, Stefan van den Berg en Edwim Peters. Maar als ze op de planken staan, noemen ze zich Jantien, Joop en Jan. De reden? Dit trio blijkt geobsedeerd door de Nederlandstalige muziek van de jaren vijftig en dat waren destijds roepnamen die ontzettend vaak voorkwamen in ons land. Liedjes over huiselijkheid, romantiek en Hollandse zuinigheid zijn het resultaat van deze gedeelde passie. Soms grappig en aanstekelijk, maar een heel album achter elkaar is wel wat veel van het goede voor doorsnee popliefhebbers. Het songmateriaal op Overmorgen Terug is desondanks uiterst vermakelijk voor theaterfreaks, zij zullen ongetwijfeld gieren van het lachen om de overdreven truttigheid in een liedje als Strakjes. Elk nummer is sowieso een klasse apart qua kneuterigheid, waardoor je dit plaatje als een Weird Al Yankovic-achtige parodie op typisch Nederlandse oubolligheid kunt zien. Leuk ook om te draaien tijdens een fout retro-feestje. Thomas Spiekerman
L.T.S. – LED RIGHT
L.T.S. stond vroeger voor Lagere Technische School. Vandaag de dag is het ook de vlag waaronder een Amsterdams bandje opereert. Het drietal heeft nogal wat weg van het Heerhugowaardse MeloManics, terwijl ze zelf zeggen geïnspireerd te zijn geraakt door acts als The Fall en LCD Soundsystem. Er staan een paar hitgevoelige tracks op dit alleszins behoorlijke debuutalbum. Een eerder verschenen EP werd ook al behoorlijk goed ontvangen. Bijvoorbeeld in ons eigen blad als Local Hero en bij 3voor12. Analoge synthesizers en een vrij ruige productie kunnen helaas niet verhoeden dat de sound her en der wat blikkerig is. Daar is live vast niets van terug te horen. Schijnt een sensatie te zijn. Pieter Visscher
Gerelateerde berichten:
- Hartog – No Hero
- Locals Only: reviews van onder meer Capcap… Cap, Crappydog, Eon, Serpentarius en Stroave
- Locals Only: reviews van Garments, Dakota, Zorita, The Sugerettes, Tio Gringo en meer
- Locals Only: Reviews van o.a. Eric Arendsen, Naked en Cosmic Circus
- Recensie: The Hundred In The Hands – Red Night
