Review: …And You Will Know Us By The Trail Of Dead zoekt wanhopig naar zichzelf

Review: …And You Will Know Us By The Trail Of Dead zoekt wanhopig naar zichzelf

Tivoli de Helling, Utrecht
19 oktober 

Was hij soms ziek? Had hij net een vervelend telefoontje van het thuisfront ontvangen? Dat er vrijdag tijdens show van …And You Will Know Us By The Trail Of Dead in Tivoli de Helling iets goed mis was met frontman Conrad Keely en vooral zijn stem was wel duidelijk.

Tekst Milo Lambers

Een wereldzanger is Keely van zichzelf al niet, maar in een matig gevulde Tivoli de Helling haalt hij werkelijk geen toon. Hij doet zo zijn best, maar hoe meer hij dat doet hoe schrijnender het wordt. Hij klinkt meer als een om hulp schreeuwende drenkeling dan als een zanger van een zelfverzekerde indiepunkband. Hemeltje vals is het af en toe.

De voortekenen waren zo mooi: Drie dagen voor de release van Lost Songs, na Tao of the Dead wederom een zeer sterke plaat, staat de band met een geweldige livereputatie in een zaal waar het geluid meestal dik in orde is. Een uitstekende gelegenheid voor de eigenwijze Texanen om het nieuwe werk te presenteren. Vanaf het begin gaat het al helemaal mis. Het geluid is een dikke brij waarboven alleen de hopeloze uithalen van Keely hoorbaar zijn. Van Autry Fulbright II horen we helemaal niets. Zowel zijn baslijnen als backing vocals verdwijnen in het geluidsmoeras.

Het viertal heeft zich ook duidelijk last van het slechte geluid. Je ziet ze naar elkaar kijken: ‘What the fuck is happening?’ Het mag een wonder heten dat de band desondanks strak blijft spelen. Drummer Jamie Miller weet de boel nog een beetje bij elkaar te houden.

De band zoekt wanhopig naar zichzelf. Ze willen wel; het lukt vandaag gewoon allemaal niet. De vonk slaat ook niet over op het publiek, simpelweg omdat die vonk er überhaupt niet is. Lichtpuntjes zijn spaarzaam: In de songs van Tao Of The Dead komt de dynamiek wat beter naar voren en gitarist Jason Reese neemt gaandeweg steeds meer zangpartijen voor zijn rekening en weet gelukkig wel de juiste tonen te raken.

Maar goed komt het vandaag niet meer. Het magere applausje waarmee de plichtmatige toegift wordt ontvangen zegt genoeg: dit is een optreden om snel te vergeten.

 

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in frontpage, Live Recensies, uitgelicht. Bookmark de permalink.
  • Gast

    spijker op zijn kop! Echt jammer, met 6-en waren ze dynamischer.. het nieuwe ‘boze’ geluid van 2012 pas de band niet. Zo zijn ze een gemiddelde punkband met 2 geweldige drummers..

  • gast

    Zwaar oneens met deze recensie. Na een zwak begin (inderdaad), was het geluid daarna juist prima in orde. Lijkt of deze recensent de band nooit eerder heeft zien optreden. Weliswaar een heel ander geluid en gevoel met 6 man en veelal met 2 drumkits. Maar er was juist veel lol op podium zichtbaar met 4 man. Je moet dus geen appels met peren vergelijken. 
    De zang is nooit iets geweest waar de band het live van moet hebben. Waar voorheen 3 man zwaar dronken op het podium stonden en er vaak veel instrumenten sneuvelden of gewonden vielen. Houdt de band het de laatste jaren bij muziek en dat past beter bij hun leeftijd ook.