LiveXS Lees LiveXS Online



Home What's gong on Interviews Start me up! Lust for live Digitaal Blog Win RSS Colofon
 
 
 
DeWolff bouwt ouderwets mooie muzikale constructies | Afdrukken |  Doorsturen
maandag 23 november 2009
dewolff_foto_kees_jan_bakker_2009.jpgRockmuziek draait momenteel erg lekker in de Benelux. Natuurlijk, in de voorhoede troffen we dit jaar al eerder klinkende namen als De Staat, Triggerfinger en Drive Like Maria aan, maar het piepjonge trio DeWolff promoveert met het volwaardige debuutalbum Strange Fruit & Undiscovered Plants meteen naar de eredivisie.

Met een voorliefde voor de echt oude rockroots van bijvoorbeeld Cream, Led Zeppelin en Deep Purple vullen de drie jonge honden uit Geleen dat debuut met vintage klinkende muziek, vol psychedelische snuisterijen. Dat is toch enigszins opmerkelijk als je naar de leeftijd van het trio kijkt: drummer Luka van de Poel is 15, zijn broer Pablo 18 en met zijn 19 jaar mag toetsenist/bassist Robin Piso zich de veteraan van het gezelschap noemen. Hoe raken drie van die jonge knapen bezeten van jaren zestig muziek? Je zou denken: via de platencollectie van vaders (of ondertussen wellicht zelfs opa’s), maar het blijkt toch anders in elkaar te zitten.

“Ik ben via Pablo en Luka oude muziek gaan luisteren, eerlijk gezegd. Pas later ontdekte ik dat mijn vader ook lp’s van The Doors en Deep Purple in de kast had staan. Tegenwoordig luistert hij meer naar klassieke muziek trouwens”, aldus ‘bandveteraan’ Piso. “Toen we met zijn drieën muziek gingen maken, hebben we gekeken we naar wie er in de geschiedenis te boek stonden als de beste muzikanten/performers. En ja, dan kom je al snel in de jaren zestig terecht. Dat decennium zit vol meesterlijke kunstenaars op dat gebied. Jon Lord van Deep Purple is voor mijzelf als toetsenist een inspiratie bijvoorbeeld. Hij heeft net als ik een klassieke achtergrond. Ik heb ook een tijd lang Chopin en Beethoven gespeeld op de piano, voordat ik rockmuziek ging maken. Lord wist die klassieke invloeden bij Deep Purple om te zetten naar vlammende rocksongs. Dat gegeven valt ook toe te passen in de muziek van DeWolff, we gebruiken niet alleen maar standaard blues- of rockschema’s.”

DWDD
DeWolff spreekt een breed publiek aan, terwijl jullie toch vrij specifieke muziek maken. Dat heeft ongetwijfeld niet alleen met jullie optredens in De Wereld Draait Door te maken. “Nee, dat heeft wel geholpen, maar daarvoor hadden we ook al een drukke agenda. Kijk, in het begin stonden er veel oude mannen met grijze baarden in de zaal, maar dat veranderde stilaan.” Lachend: “Tegenwoordig staan er ook veel jonge meisjes in de zaal die onze drummer sexy vinden. Maar goed, ik denk dat het ook te maken heeft met het feit dat meer mensen weer vinyl zijn gaan kopen. Je ziet dat daardoor ook de waardering voor oude muziek toeneemt. Ik vind het belangrijk dat er op radio en tv naast bijvoorbeeld hiphop ook plek is voor die roots. Ik wil niet zeggen dat 50 Cent beïnvloed is door Deep Purple, maar het is belangrijk dat algemene muzikale geschiedenis niet vergeten wordt.”

Zie je daarin soms een onderwijzende functie voor je band? Is DeWolff een soort ambassadeur van sixtiesrock? “Nee nee, ik wil benadrukken dat we dat niet zijn. We maken gewoon datgene wat wij gave muziek vinden en geven daar onze eigen draai aan. Dat we daarmee mensen bewust maken dat er in de jaren zestig veel geweldige muziek werd gemaakt, is dan een mooie bijkomstigheid.”

Is het niet lastig voor jullie om in dat tv-programma jullie vaak lange nummers samen te vatten in één minuut? “Dat is inderdaad heel vervelend,” zegt Piso lachend. “We zijn nogal fans van Syd Barret en Pink Floyd en we bouwen onze nummers live nog wel eens uit. Om zes à zeven minuten in te krimpen naar één minuut is dan vrij moeilijk en daar hebben we flink op moeten oefenen. Uiteindelijk is het wel de moeite waard, wanneer het goed overkomt op het publiek.”

Vinyl
Op jullie langspeler zijn de uitgebreide jams enigszins onder de duim gehouden. Een bewuste keuze? “We merkten tijdens de opnames van onze eerste EP al dat we met alleen jammen geen plaat op konden nemen. We zijn daarom de studio ingegaan met redelijk vastomlijnde nummers, maar er is ook veel aan de spontaniteit overgelaten. Neem bijvoorbeeld de saxofoon op Red Sparks Of The Morning Dusk. Die partij is pas later ingespeeld, maar terwijl we het nummer opnamen, wisten we alle drie al dat er een sax-partij moest komen. Daar hebben we al spelende dus bewust ruimte voor ingebouwd. Dat is het fijne aan werken met Pablo en Luka: als we samenspelen dan is één blik vaak voldoende. Die chemie tussen ons zorgt voor mooie constructies van muziek, zeker op de planken.”

Alles aan DeWolff lijkt zo’n beetje op vintage leest geschoeid. Ook jullie manier van opnemen. “Ja, want als je wilt dat muziek mooi klinkt, dan moet je analoog opnemen. Het voordeel is dat alles een stuk warmer en dynamischer klinkt dan wanneer je het met een computer doet. Nadeel is wel dat de kans bestaat dat de tape in de fik kan vliegen en je weer opnieuw moet beginnen.”

En natuurlijk is het debuut er ook op lp. “Vinyl heeft veel meer dynamiek dan digitale muziek. Daarnaast, als je een lp op je draaitafel legt verricht je echt een handeling om muziek te gaan luisteren. Dat heeft veel meer dan simpel een mp3 aanklikken. Als je muziek op een cd beluistert, dan hoor je als het ware de realiteit in kleine stapjes. Bij vinyl is dat anders; een naald op een lp versterkt trillingen, dat is échte muziek. Digitaal zal nooit dezelfde analoge kwaliteit van vastlegging voortbrengen.”

Ambitieus
Rockmuziek boert momenteel goed in de Benelux. Voelen jullie enig verwantschap met populaire groepen als De Staat of Drive Like Maria? “Het is grappig, want als je ons opzoekt op Last.fm, dan krijg je onder het kopje ‘similar artists’ steevast die namen te zien, terwijl beide groepen toch heel anders klinken, denk ik. We spreken blijkbaar allemaal eenzelfde publiek aan, maar muzikaal verschillen we toch wel.”

Op deze leeftijd en met zo’n plaat, lijkt een goede toekomst in het verschiet te liggen. Heb je bepaalde ambities? “We zitten momenteel allemaal nog op school. Pablo zit op het Conservatorium in Amsterdam en ik studeer momenteel biomedische technologie in Eindhoven. Ik vind het wel belangrijk om een studie af te ronden, maar als ik zou moeten kiezen tussen muziek en studie, dan zou ik gevoelsmatig natuurlijk voor dat eerste gaan in plaats van formules uit mijn hoofd te leren. Dus als we een goede internationale tournee aangeboden krijgen, dan wil ik daar zeker geen nee tegen zeggen,” lacht Piso. Maar dan blijken er toch ook de beperkingen aan de jonge leeftijd te kleven. “Het probleem is alleen, Luka zit momenteel in 4 Atheneum en zit nog met zijn leerplicht, dus dat wordt dan lastig. Ach, dan gaat er maar een docent mee. Er valt altijd wel wat te regelen.” tekst Miguel Thannhauser foto Kees-Jan Bakker

Livedata 5 december De Piek, Vlissingen 11 december The Rambler, Eindhoven 12 december Rotown, Rotterdam 19 december Blues X-Mass, Ospel 9 januari Xinix, Nieuwendijk 16 januari Noorderslag, Groningen 22 januari Hedon, Zwolle 24 januari 013, Tilburg 5 februari Roepaen, Ottersum 6 februari Patronaat, Haarlem 20 februari Manifesto, Hoorn 5 maart Victorie, Alkmaar



Reacties

Log in om te kunnen reageren!

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
< Vorige   Volgende >

Laatste Reacties

Ook Adverteren?