LiveXS - Le Guess Who? Dag 2: Evan Dando kan niet eens meer maat houden

Le Guess Who? Dag 2: Evan Dando kan niet eens meer maat houden

| Afdrukken |

Doorsturen

zondag 29 november 2009

TIVOLI / DE HELLING, Utrecht
27 november 2009

Evan Dando; vrijdag de grootste naam tijdens de tweede dag van Le Guess Who?. Echter ook de grootste tegenvaller. Het was een zielig gezicht hoe het de voormalige superster van The Lemonheads niet eens lukte om maat te houden. Sommige songs maakte hij niet eens helemaal af. Gelukkig waren er genoeg andere acts die wel wisten te overtuigen.

Evan Dando staat bekend om zijn drugsverleden. Wie hem vrijdag op het podium van Tivoli op de Oudegracht ziet staan, vraagt zich af in hoeverre er sprake is van een ‘verleden’. Hij oogt alsof hij elk moment in elkaar kan storten. Zijn afwezige blik verraadt dat hij met zijn gedachte overal is behalve dan bij zijn nummers zelf. Zijn stem is nog steeds krachtig, maar hij slaat zo slordig aan dat er soms amper geluid uit zijn gitaar komt.

Zijn natuurlijke ritmegevoel lijkt Evan te hebben weg gesnoven. Hij speelt ritmisch erg onvast. Het optreden van Evan is dan ook een absolute wanvertoning. Evan, alsjeblieft: staak je tournee, neem het vliegtuig naar huis en kick eindelijk eens voorgoed af van die troep!

De Candadese zangeres Basia Bulat oogt een stuk vitaler. Ze beschikt over een vol stemgeluid en mengt popmuziek met traditionele instrumenten. Een poging om een Nederlands zinnetje uit te spreken mislukt, maar daarmee wekt ze bij het publiek wel veel sympathie op. Dat geldt ook voor de huisvaders van Early Day Minors. Ze zijn niet alleen sympathiek, maar maken ook goed verzorgde, melancholische popmuziek.

In Tivoli de Helling grijpt Six Organs of Admittance het publiek echt bij de strot. Toegankelijk is hun muziek niet. De Amerikanen leiden het publiek door dromerige landschappen om die vervolgens als vulkanen uit elkaar te laten barsten. De band heeft geen bassist. Die missen ze ook niet; zelden hoor je een band die met enkel drums en gitaren zo heftig kan klinken. Jammer alleen dat elke song vrijwel dezelfde opbouw kent en de band dus het niet het volle uur weet te boeien. Het is ze vergeven, want de band speelt de hele set met een passie die je maar zelden ziet; het hoogtepunt van dag twee. Milo Lambers

Reacties

Log in om te kunnen reageren!