|
Ricky Koole, Shakespeare en oude songs |
| Afdrukken |
|
Doorsturen
|
|
donderdag 28 januari 2010 |
 Op de poppodia is ze niet direct een bekend gezicht maar in de theaters, op televisie en in de film des te meer. “Ik sta wel eens op poppodia, maar ik wil meer dan alleen zingen. Ik hou ervan om muziek in een context te zetten.
Door voor of na een liedje een verhaal te vertellen, geef je het een extra dimensie.” Zangeres en actrice Ricky Koole (Delft, 1972) bereidt zich, naast het uitbrengen van haar vierde album To The Heartland , voor op een hoofdrol in de speelfilm Sonny Boy en het nieuwe theaterprogramma Laagland met Leo Blokhuis, dat in januari van start gaat en tot eind maart door het hele land te zien is.
Ricky levert een soulvolle americana-plaat af die je recht in het hart raakt. “Mijn grootste hobby is liedjes afstoffen die hier geen hit zijn geweest, om ze bereikbaar te maken voor een groter publiek.” Haar muziek en haar stem zijn emotioneel, maar integer. Het klinkt vertrouwd en nieuw tegelijk. Going Home van Dennie Brooks bijvoorbeeld. “Die is hier volslagen onbekend.” Of House For Sale van Lucifer: “Ik ben volledig voor het verdriet gegaan. Je voelt de spanning, maar die komt niet tot uitbarsting.” Na één keer luisteren zou je denken dat To The Heartland een rustig karakter heeft, maar het bluesy He Made A Woman Out Of Me van Fred Burch en Donald R. Hill brengt op het juiste moment nieuwe energie.
De nummers mogen covers zijn, ze voelen toch als haar ‘kindjes’. Ricky schiet in de verdediging als ze wordt gevraagd naar de keuze van de nummers en of er ‘originele’ nummers tussenstaan: “James Taylor zegt dat een cover zingen hetzelfde is als een liedje schrijven. Je moet een nummer helemaal naar jezelf toetrekken en er een eigen versie van maken. Als actrice speel ik bestaand repertoire en trek dat naar me toe. Speel ik Shakespeare, dan vraagt ook niemand waarom ik geen eigen materiaal speel. Liedjes zijn voor mij gespeelde monologen. Ik heb alle nummers gevoelsmatig, maar heel bewust gekozen.”
Ze houdt ervan als stijlen elkaar overlappen. “Ik hou het meest van country en soul, die zijn ontstaan in dezelfde streek. Ik heb een volkomen blanke stem, maar ik probeer er toch echt soul aan te geven.”
De plaat vertelt weliswaar niet één verhaal maar de volgorde maakt uit. “In het theater vertel ik een verhaal, maar ook op een cd verandert het effect als je iets verandert.”
Ricky benadrukt dat To The Heartland er ook was gekomen zonder het theaterprogramma: “De cd is een losstaand iets, maar ik zing vrijwel alle nummers in de show en de band doet in principe ook mee.” Zowel de shows als het album gaan over ‘je thuis voelen’. “Ik voel me opvallend thuis bij muziek uit het Amerikaanse zuiden. Ik herken mezelf daar in. Sommige liedjes kennen je beter dan je beste vrienden.” tekst Jacqueline Schoonhoven
Livedata 29 januari Oosterpoort, Groningen
Meer livedata, check www.rickykoole.nl !
|
DIt is ontzettend karig: ' Het 16 Horsepower n...
Ik vind zijn single 'She Said' echt helemaal te...
Dat vette voiceloopnummer heet trouwens The Cit...
Dat KISS ver-assend is, kan ik me iets bij voor...
Hé Wilbert, Flik je me nu, moesten nog een bier...