|
Le Peuple De l'Herbe: militant eclectisch |
| Afdrukken |
|
Doorsturen
|
|
maandag 08 februari 2010 |
 Durf het woord 'mainstream' niet uit te spreken in de buurt van Le Peuple De l'Herbe. Dit Franse collectief heeft een staalharde mening die zich vertaalt in hun eigenzinnige mix van muziekgenres. Die strekt zich uit van hiphop, funk, jungle, dub en breakbeat tot zelfs pure rock. Hun nieuwste album heet Tilt en voor de gelegenheid kruipen we met anglo-Indiër JC001 en Sir Jean op een Brussels hotelbed.
Tilt kwam tot stand na een onderling woordspel en verwijst naar het Engelse Title wat een even eenvoudige als banale verklaring is. “Bovendien verwijst het naar de wereld van de elektronische biljart of flipperkast die zich dankzij de rockfilm Tommy en de bijhorende muziek van The Who - remember Pinball Wizard? - een plaats in de rock‘n’roll-geschiedenis veroverde.”
Gold het vorige album van de band Radio Blood Money nog als een regelrecht conceptalbum, dan groeide Tilt uit tot een super-eclectisch werkstuk dat een rijk amalgaam van stijlen presenteert. “We zitten met een hoop diverse persoonlijkheden in de band die allemaal hun persoonlijke muzikale voorkeur hebben. Op dit album kan ieder van ons zijn ei kwijt, wat tot een heel interessante mix leidt. De ruimte en drift tot experimenteren was erg groot en we wilden een volledige stijlbreuk met ons vorige album.”
Dat de muziekindustrie meestal behoefte heeft aan een duidelijk, vastomlijnd product dat ze mooi in een vakje kunnen stoppen, vinden de muzikanten uit Lyon geen probleem. “Het grote voordeel is dat je ons album zowel terugvindt in de platenrekken onder het label rock, rhytm & blues en hiphop. We liggen dus overal; welke band kan dat vandaag nog zeggen?”
Big Brother
In het nummer Look Up, de eerste single van het nieuwe album, steekt Big Brother de kop op. Teveel Orwell gelezen, misschien? “In een grote stad in Engeland word je dagelijks 350 maal door een camera gefilmd,” vertelt JC001. “Dat is meer dan op welke andere plaats in de wereld. Een totaal gestoorde situatie. Weet je dat er intussen zelfs private websites bestaan waarop je de registratie van dergelijke camera’s live kunt volgen? Wanneer je een misdaad ziet gebeuren, en je meldt die als eerste, ontvang je 500 euro. Dat is, met andere woorden, geld verdienen om te kijken hoe andere mensen in elkaar worden geslagen.”
“De verdedigers van deze aanpak beweren dat het ons leven veiliger maakt, maar onlangs werd er op tv weer eens een video getoond van iemand die in elkaar wordt geslagen. Dat veiligheidssysteem werkt dus niet echt, dunkt me. Weet je wat het probleem is met een hoop jongeren in Groot-Brittanië vandaag? Ze willen allemaal rijk en beroemd worden. Ik noem ze de Beckham-iconen; een product van de Thatcher-generatie waarvoor alles rond society draait en werk een vervelende bijkomstigheid vormt,” klinkt het erg onomwonden.
Le Peuple de l’Herbe declameert een groot sociaal engagement, maar de rol van boodschapper spreekt hen niet aan. “Dat gaat iets te ver; we willen ons tenslotte in de eerste plaats amuseren. Via muziek willen we vooral onze visie geven over een aantal maatschappelijke elementen. We nodigen de fans uit om over deze zaken na te denken en hun eigen keuzes te maken.”
Consumptiedrug
Een andere opvallende song op Tilt is Pretty Bad Drug. De ‘bad trip’ die het Frans-Engelse collectief hier door de mangel haalt, is het alomvattende kapitalisme dat onze westerse wereld volgens hen in een verstikkende wurggreep houdt. “Het probleem is dat de meeste mensen steeds meer blijven consumeren. Dat is blijkbaar het enige wat nog telt in hun leven, andere waarden zijn van geen enkele tel. Maar op een bepaalde dag zullen ze geen keuzes meer kunnen maken en zullen we met zijn allen een heel grote stap moeten terugzetten. De globale opwarming van de aarde vormt de perfecte metafoor; als we zo doorgaan, bestaan steden als New York, New Orleans of Londen binnen afzienbare tijd niet meer. Ofwel worden ze letterlijk van de kaart geveegd, ofwel totaal onleefbaar. Daarover gaat ook ons nummer Nightmare; de lugubere toekomst voor onze kinderen, wanneer we onze aarde op deze manier blijven verklooien.”
Tijdens de begindagen was Le Peuple De l'Herbe vooral een dj-collectief. Elf jaar later zijn ze uitgegroeid tot een volwaardige band. "Vandaag gedragen een heleboel dj's zich als eersteklas poseurs, die vooral zoveel mogelijk poen willen pakken. In de periode dat wij achter de draaitafels stonden, was dat voor ons een uitstekend middel om met zoveel mogelijk diverse muziekstijlen in contact te komen. Dat heeft ons gevormd tot de band die we vandaag zijn, met al zijn muzikale accenten. Maar laten we de Beastie Boys niet vergeten. Zij waren ons grootste lichtend voorbeeld." tekst Ruud Van Der Locht foto Gilles Garrigos
Livedata 24 februari Tivoli De Helling, Utrecht 25 februari Simplon, Groningen 26 februari Melkweg, Amsterdam 27 februari Watt, Rotterdam 4 maart Minnemeers, Gent 5 maart Het Depot, Leuven
|
Klopt, Melkweg moet dat zijn. Is aangepast, dank!
Ik hoopte even dat het een fake download was. I...
Waarom zo' n kleine zaal potverdorie. Dat wordt...
oh Arid, fantastisch! Waarom komen ze niet naar...
Ik zag van de week een loslopende Lennart Weste...