LiveXS - Gemengde gevoelens bij Doom op 5daysoff in Paradiso

Gemengde gevoelens bij Doom op 5daysoff in Paradiso

| Afdrukken |

Doorsturen

vrijdag 05 maart 2010

PARADISO, Amsterdam
4 maart 2010

Toen de organisatie van 5daysoff met het bericht naar buiten kwam dat (MF) Doom op het festival zou spelen, heerste er vooral scepsis en ongeloof. De mysterieuze rapper was de afgelopen jaren slechts mondjesmaat in het openbaar verschenen en de enkele keren dat hij ergens een festivalaffiche sierde kwam hij niet zelf, maar stuurde hij een stand-in. Misschien dacht hij dat het publiek niet zou zien dat de man achter het metalen masker niet the real Doom was, maar daar kwam hij bedrogen uit. Niet zelden leidde dit tot relletjes bij concerten.

Dan was er nog een tweede reden om niet te geloven dat Doom echt naar Nederland zou komen: hij zou een uitreisverbod hebben en mocht Amerika niet verlaten. De afgelopen dagen werd echter duidelijk dat het toch echt ging gebeuren: de rapper speelde in Toronto en Parijs en kwam zowaar zelf opdagen. Toch waren de meeste bezoekers van die shows zwaar teleurgesteld: Doom liet zijn publiek uren wachten en speelde daarna een rommelige en uiterst korte set. Vooral in Toronto schijnt hij het flink opgefuckt te hebben.

Toch leeft er de hoop dat het in Amsterdam anders gaat worden. Ooit stond Doom namelijk bekend om zijn goede live-shows, waar hij de crowd urenlang wist te entertainen. Waarom zou dat vanavond niet weer zo zijn?

Paradiso is tot op het tweede balkon gevuld met een publiek dat voor pakweg de helft bestaat uit mensen die speciaal voor Doom komen. De andere helft betreft passe-partout houders, die de rare gemaskerde rapper eens komen uitchecken. Slechts drie kwartier na de officiële aanvang betreedt een imposante hypeman het podium. Imposant qua omvang dan (Brother Ali en Ill Bill passen er samen twee keer in), zijn mc-skills zijn niet om over naar huis te schrijven.

Dan klinken de eerste tonen van Madvillains Accordion en komt de man zelf het podium op. Met masker, uiteraard, dat er op persfoto’s toch indrukwekkender uitziet dat wanneer het met een elastieken band om Dumiles hoofd bevestigd is. Maar goed, hij is er én het is de echte, dus die twee onzekerheden zijn gekilld. Nu is het afwachten in welke zin de avond legendarisch gaat worden. Omdat Doom er al na tien minuten de brui aan geeft, of omdat hij alles uit de kast haalt om voor eens en voor altijd duidelijk te maken wie de madste villain van de internationale hiphop underground is.

Zoals zo vaak ligt de waarheid in het midden. Dooms raps zijn vaak rommelig en minder geslaagd dan op zijn vele albums en de backup verpest meer dan hij toevoegt. Toch zijn er zeker hoogtepunten: Madvillains All Caps bijvoorbeeld, of de King Geedorah classic Fazers. Veel andere tracks worden met gejuich ontvangen, maar dat enthousiasme daalt vaak al tijdens het nummer, omdat het niet met de overtuiging gebracht wordt die je mag verwachten. Dumile lijkt er echter behoorlijk veel lol in te hebben vanavond en daardoor is de sfeer in de zaal positief. Helaas is het na een kleine veertig minuten alweer gedaan. Wanneer Doom onder de klanken van publieksfavoriet Benzi Box (Dangerdoom) terugkeert, lijkt het hoogtepunt van de avond te komen. Tot ieders teleurstelling wordt de track vakkundig afgekapt en wordt afgesloten met Madvillains Rhinestone Cowboy, waarna de man met de vele aliassen voorgoed verdwijnt in de duistere diepten van zijn eigen Villain-wereldje.

In potentie was vanavond zo’n avond geweest waarvan je over tien jaar zou zeggen: ‘Ik was erbij.’ In werkelijkheid gaf Doom een niet onaardig concert dat niet heel lang bij zal blijven. En wie had dat gedacht: ‘Doom’ en ‘niet onaardig’ in één zin. Met een beetje goede wil is dat best legendarisch te noemen. Klaas Knooihuizen

Reacties

Log in om te kunnen reageren!