|
Festivalverslag Paaspop 2010: nat en ouderwets gezellig |
| Afdrukken |
|
Doorsturen
|
|
dinsdag 06 april 2010 |
 FESTIVALTERREIN, SCHIJNDEL
3 en 4 april 2010
Paaspop 2010. Een natte 38ste editie. Met name de zaterdag. Verregend, dus? Nee. Dat is het mooie aan het ‘kleine Lowlands’: alle optredens vinden plaats in (verwarmde) tenten. Geen centje pijn dus.
Goed, als je van tent naar tent huppelt, heb je kans op een drup op je
bol. Maar hee, het gaat om een festival. We zijn toch geen mietjes?
Daarom moet je die euro ook niet meer omrekenen (kroket met kadetje
7,59 gulden en een broodje haring 12,59 gulden!). Paaspop in Schijndel,
de start van het festivalseizoen, betekent ouderwetse Brabantse
gezelligheid. En dat muzikale plezier is heel wat waard. (PV)
Zaterdag 3 april
Een festival openen 's middags om kwart over drie is op zich al geen
dankbare taak. Wellicht dat dit de reden is dat De Jeugd Van
Tegenwoordig niet erg uit de verf komt. Zeker in vergelijking met
eerdere optredens (Lowlands!) is dit maar een matte boel. Veelzeggend
zijn de vele handen die de lucht ingaan als direct na de show Paradise
City van Guns 'n Roses wordt ingestart. (WR)
Het ietwat verlate The Mad Trist wordt bejubeld en geprezen, maar het lauwe optreden past eigenlijk prima bij het gemiezer buiten de tent. Voor degenen die bekend zijn met de band is het vrij aardig, maar voor de meesten klinkt het waarschijnlijk net iets teveel als een gemiddeld stonerrockbandje. De matige reacties van het publiek helpen niet mee. (AO)
De Jack Daniel’s Stage heeft een hoog ‘klein maar fijn’-gehalte. Dat geldt niet alleen voor de afmeting van het knusse podium, want het nog vrij onbekende The Van Jets geeft hier een fijne show ten beste. Johannes en Frederique weten in hun kekke pakjes wel het publiek mee te krijgen. Tijdens de liveshow valt het echter nog meer op dat het hardere Matador toch niet helemaal binnen de rest van het oeuvre past. (AO)
De Fakkelbrigade (de officieuze opvolgers van Opgezwolle) is beter op
dreef en dat betekent ook veel interactiviteit met het publiek, zoals
dat bij een hiphopshow hoort (sorry, Nico Dijkshoorn). Ondanks het
matige zaalgeluid, waardoor niet alles even goed verstaanbaar is, geven
de mannen alles, hetgeen resulteert in een zeer energieke show waarbij
vooral de gabber(!)intermezzo's opvallen. Hoedenplank van Opgezwolle
komt – niet geheel onverwacht – ook voorbij. (WR)
 Nu het woord 'gabber' is gevallen: Even later is het tijd voor Aux Raux
Deluxe, dat is Aux Raux samen met de bimbo's van Malle Pietje en dat
betekent een half uur ongegeneerd beuken; niet verrassend, wel lekker.
Wat vooral opvalt is de opkomst: Had de Fakkelbrigade een halve
Extrema-tent vol, Aux Raux valt blijkbaar beter in de smaak bij de
Paaspoppers, want de zaal in bomvol. (WR)
Het is een goede zaak dat een Nederlandse hardcore band op een Paaspop
podium staat, aangezien potentiële aanwas op dit soort festivals
present is. Voor de tweede keer is het internationale gezelschap Born
From Pain (dat gestart is vanuit Zuid-Limburg) van de partij en op dit
vroege tijdstip krijgen ze het publiek al goed mee. De staccato
doorbeuk muziek is geschikt voor op een festival en met frontman Rob
Franssen aan het roer wordt het publiek nog eens extra opgejut. Zijn
speeches over de staat van de wereld zetten nog eens extra aan tot
nadenken. Maar nummers als The New Hate en Stop At Nothing overtuigen
de jeugd en de oudere jongeren in de volle tent nog meer. (MvdH)
 Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven openen met hun nieuwste
creatie Jurk! frontaal de aanval op de Acda en De Munniks en Veldhuis
en Kempers van deze wereld. De vijver waarin die duo’s opereren zijn
nog lang niet leeggevist. Jurk! speelt nummers van debuut-cd Avondjurk
en opent met Niemand, over een gepeste jongen in houtje-touwtjejas.
Zien we daar wat zenuwen bij de altijd übercoole Van Koningsbrugge?
Gelukkig nog niet blasé voor alle succes. Jurk! heeft het vooral over
de liefde en bewandelt ook daarmee dezelfde geëffende paden als
eerdergenoemde equivalenten. Dat maakt het publiek niet uit. De tent
gaat los tijdens de sterke single Zou Zo Graag en Doe Maar-cover
Smoorverliefd. Jurk! heeft een uitstekende band achter zich staan en
krijgt met het nummer meer bravoure. ‘Zoveel liedjes hebben we niet’,
verontschuldigt Van Koningsbrugge zich voor het afsluiten met opnieuw
Zou Zo Graag. De twee komen er mee weg. (PV)
Onlangs is Karma To Burn weer herrezen en dat hebben we geweten. Ook op
Paaspop staat het instrumentale trio te rocken als een bezetene. Een
zanger wordt nog steeds niet gemist en daarom is het verrassend als
zanger/gitarist Daniel Davies van Year Long Disaster de band komt
versterken tijdens een Black Sabbath cover en het nieuwe Waiting On The
Western World, dat ook op het nieuwe album staat. Na zijn bezoek deelt
Karma To Burn pas echt rake klappen uit met onder andere het hitje 20.
Het drietal bewijst geen zanger nodig te hebben om drie kwartier te
heersen. Met het nieuwe album Appalachian Incantation in de broekzak
ziet Karma To Burns toekomst er gezond uit. (MvdH)
Voordat Moke het hoofdpodium bestijgt, spelen Felix Maginn en Phil
Tilli een akoestische set in de intieme Jack Daniel’s-tent. Een
ontspannen sfeertje; er wordt veel gelachen. Een nummer als Black And
Blue komt ook met ‘slechts’ twee gitaren prima uit de verf. Een uurtje
later op het hoofdpodium heeft Maginn, evenals zijn bandgenoten,
spijkerbroek en gymschoenen ingeruild voor een gitzwarte outfit. Moke
is een geoliede machine, die echter nooit overschakelt op de
automatische piloot. Het spelplezier druipt ervan af en de tent proeft
dat. Alle hits passeren de revue, evenals een sterke uitvoering van
Depeche Modes Enjoy The Silence. Moke is zonder twijfel hét toekomstige
muzikale exportproduct. Daarom moet er toch meer inzitten dan ‘slechts’
het voorprogramma van Paul Weller buiten ons land? Internationaal
topontwerper Karl Lagerfeld heeft zich niet voor niets ontfermd over de
band. (PV)
Het zweet van bassist Rich Mullen is nog niet opgedroogd na de set van
Karma To Burn als hij met Year Long Disaster op het kleinste podium van
Paaspop staat. Dat is geen ramp, want op het intieme podium komt de
tegendraadse rock van de drie Amerikanen perfect uit de verf. In een
klein half uur laat zanger/gitarist Daniel Davies zien uit hetzelfde
hout gesneden te zijn als zijn pa in The Kinks. Loeihard bijt hij zich
samen met zijn medestrijders vast in het bevlogen eigen werk. Met één
been staat Year Long Disaster in de jaren zeventig (de magie en Davies’
zang), het andere been geeft ze een eigentijds geluid mee. Met Show Me
Your Teeth van het laatste album wordt het intense optreden afgesloten.
Volgende keer graag een uur lang in de Masters Of Rock tent, want deze
heren weten van wanten. (MvdH)
En neem dan Go Back To The Zoo. De houten vloer heeft danig te lijden onder al die hossende, schreeuwende en met bier gooiende mensen. De band brengt drie kwartier lang fijne en dansbare muziek. Het debuutalbum is nog niet eens uit en nu al oogsten ze enorm veel succes. Go for it, guys! (AO)
Peter Pan Speedrock, hell yeah. Of je er nu van houdt of niet, garant voor een feestje staan deze Eindhovense heren altijd. Veilig in de (semi)thuisbasis weten ze de sfeer er lekker in te zetten. (AO)
 Huub van der Lubbe maakt zijn entree in een lange potloodventerjas.
Buiten is het fris, maar in zo’n afgeladen tent? Na het eerste nummer
van De Dijk gaat de jas rap uit en maakt Van der Lubbe de blits in een
felpaars colbertje. De Amsterdammer (57 geworden op de dag van het
optreden, zaterdag 3 april) blijft ogen als een jonge god, met zijn
afgetrainde lichaam. Een geboren performer, die Paaspop andermaal in no
time om zijn vingers windt. Samen met zijn voortreffelijke band. Acht
man sterk worden veel stukken van laatste album Brussel gespeeld.
Daarmee komt de tent niet echt in beweging. De massa begint pas te
deinen tijdens uptempotracks als Als Het Golft, Wakker In Een Vreemde
Wereld en het heerlijke Wat Een Vrouw. Grappig: tot twee keer toe heet
Van der Lubbe zijn gehoor welkom in Zieuwent, waar tegelijkertijd óók
een festival genaamd Paaspop plaatsvindt. Hij herstelt die fout en
maakt het goed met prijsnummer Dansen Op De Vulkaan. De Dijk heerst.
(PV)
Zondag 4 april
Shaking Godspeed is een Nederlands powertrio dat aangenaam verrast. De
stonerrock, met vleugjes bluesrock wordt strak gespeeld: een enkele
keer 'rechttoe-rechtaan' à la Motörhead, maar vaker subtiel en
inventief, waarbij ook gebruik wordt gemaakt van toetsen. De band
verdient minstens het predicaat 'veelbelovend'. (WR)
In een overvolle Extrema-tent wordt het publiek dat voor The Opposites
is gekomen alvast opgewarmd door Zwart Licht: een nederhopband die niet
eens in de schaduw kan staan van The Opposites; veel geschreeuw en
weinig wol. (WR)
The Opposites zelf dan. Het is duidelijk dat Twan en Willem onderhand
wel weten hoe je een feestje moet bouwen. Wat vooral opvalt is de
afwisseling in de set, van kale, pure hiphoptracks tot catchy hits met
makkelijk meezingbare refreinen. In die laatste categorie vallen ook de
– voor de hand liggende – afsluiters Dom, Lomp En Famous en Broodje
Bakpao. (WR)
 Veel vetkuiven, bakkebaarden en tattoos in de Jack Danielstent als daar
Denvis & The Real Deal aantreden. Verwachten we een tweederangs
Peter Pan Speedrock (sorry, wij hebben ook wel eens last van
vooroordelen), in de praktijk blijkt dit mee te vallen. Denvis heeft
muzikaal meer in zijn mars en wordt bijgestaan door een zeer
professioneel klinkende band, inclusief blazers. “Denvis houdt de
muzikale erfenis van Herman Brood in ere”, horen we iemand zeggen en
verrek... (WR)
Voor het eerst op Paaspop, maar het oogt alsof ze nooit zijn
weggeweest: K’s Choice. Nadat de Belgen er in 2003 mee stopten werd al
aangekondigd dat het een tijdelijk afscheid betrof. En zie: daar zijn
ze weer. De band geformeerd rond Sarah Bettens (de eeuwige jeugd) en
haar broer Gert (tegenwoordig kaal en grijze baard) krijgt een warm
welkom van het sympathieke Brabantse publiek. Sarah is zichtbaar
opgelucht, nadat ze ziet dat die sympathie van de toehoorders niet bij
dat warme welkom blijft. Er wordt veel werk gespeeld van het
hagelnieuwe Echo Mountain. Begrijpelijk wordt vele malen enthousiaster
gereageerd op het onverwoestbare Everything For Free en - het
onvermijdelijke - Not An Adddict. K’s Choice is succesvol begonnen aan
hoofdstuk 2. Het boek is nog niet uit. (PV)
Opeth bestaat 20 jaar en rond dit weekend spelen ze een aantal speciale
shows waar Blackwater Park integraal wordt gespeeld. Deze vierde april
was nog leeg in de agenda en daarom komt Opeth Paaspop verwelkomen met
een festival set. Het is voor de band lastig om het vermoeide publiek
voor zich te winnen, want Opeth is geen gemakkelijke band om naar te
luisteren. Dat zal de biergooiende dwaas die Mikael Åkerfeldt vol op
zijn arm raakt ook gedacht hebben, helaas. Het zorgt voor extra venijn
in zijn gitaarspel en strot. Professioneel als hij is kan hij het
akkefietje relativeren en worden we getrakteerd op pareltjes als April
Ethereal en het afsluitende The Lotus Eater. Helaas geen Deliverance,
dat bij uitstek geschikt is op een festival, maar op karakter wint
Opeth vandaag met de mix van progressieve rock en death metal. (MvdH)
Teksten Willem Roose, Maurice van der Heijden, Pieter Visscher, Annelies Omvlee; Foto’s Hanneke Galama
|
|
 |
|
|
Ook Adverteren? |
Ntjam Rosie zingt super goed! Ik zou graag naar...
Omar, Thank you for reviewing this work by ...
EELS staat maandag 6 september als laatste Nede...
it sure does rock! ff embedden ...
Cee-Lo's new video: http://www.discobelle.ne...