LiveXS - Hengstenbal bij We Were Promised Jetpacks in de Melkweg

Hengstenbal bij We Were Promised Jetpacks in de Melkweg

| Afdrukken |

Doorsturen

dinsdag 27 april 2010

MELKWEG, Amsterdam
26 april 2010

De komst van We Were Promised Jetpacks zorgt in de Oude Zaal van de Melkweg voor een waar hengstenbal. De indierockers uit Edinburgh klinken namelijk net even droger, vuiger en harder dan de meeste van hun genregenoten. Bovendien is zanger Adam Thompson niet direct het snoepje van de week: je zou hem eerder dronken met zijn voetbalmaats op de Wallen verwachten dan als frontman van een nieuwe Britse muzieksensatie. Een avondje als mannen onder elkaar dus, da’s ook wel weer eens leuk.

De bevriende stadsgenoten van het volstrekt onbekende Dupec mogen de zaal opwarmen. Met een rommelige show maakt het trio totaal geen indruk en het optreden kan rechtstreeks worden bijgeschreven in de boeken der vergetelheid. Moet gewoon nog even rijpen, zullen we vriendelijkheidshalve zeggen.

Op Eurosonic 2010 viel We Were Promised Jetpacks met name op vanwege de tomeloze energie die van het podium spatte. Vooral de momenten waarop Thompson zijn microfoon liet voor wat het was en onversterkt alsnog tot achterin de bovenzaal van Huize Maas reikte waren adembenemend. Wanneer de band vanavond na het lange intro A Half Built House al vrij snel prijsnummer Quiet Little Voices weggeeft, lijkt het erop dat de Eurosonic show geëvenaard en misschien zelfs overklast gaat worden. Als Thompson voor het eerst zijn geweldige strot open trekt stijgt hij boven zichzelf uit en voel je een aangenaam tergende pijnscheut door de zaal vloeien. Helaas keert hij al vrij snel terug in zijn eigen lichaam en weet hij de sublieme start niet meer te herhalen. Drummer Darren Lackie verkeert vanavond wel in topvorm en hamert de set stevig vast aan de vier muren van de Melkweg.

We Were Promised Jetpacks bracht onlangs de EP The Last Place You’ll Look uit. Het is een ingetogen werkje met daarop enkele nieuwe songs en een paar bewerkingen van het debuut These Four Walls. De avond staat echter in het teken van de debuutplaat. De EP lijkt ook eerder bedoeld als hebbeding voor de echte fans dan om een nieuwe markt te veroveren. Een goede gelegenheid om weer eens naar Nederland te togen is het wel, want waar onze Oosterburen al lang gevallen zijn voor de Schotten is er in ons land nog wel en slag te slaan.

Vanavond zijn er ongetwijfeld weer wat zieltjes gewonnen. Het optreden is weliswaar minder briljant dan destijds op Eurosonic, maar evengoed zeer solide. Op 5 mei komen de Schotten wederom naar Nederland voor een optreden op het Bevrijdingsfestival in Groningen. Wanneer de sound ook op de festivalweide overeind blijft, dan mogen die vier tickets Edinburgh-Biddinghuizen wat mij betreft geboekt worden. Klaas Knooihuizen

Reacties

Log in om te kunnen reageren!