 (PIAS)
Wie denkt dat Morcheeba de hernieuwde samenwerking met oud-zangeres Skye Edwards (ze verliet de band in 2003) vrolijk bezingt op het nieuwe album, komt bedrogen uit. Blood Like Lemonade vertelt korte verhalen over doodgaan, vermoorden en de dood an sich. Niet vrolijk dus, maar goed weg te luisteren.
|
|
Lees verder...
|
|
 (SOLITARY MAN/KONKURRENT) Donots is een band die in thuisland Duitsland al veel bereikt heeft. Ik noem drie top 20 noteringen in de albumcharts, veel airplay op diverse stations en video’s op MTV Duitsland.
The Long Way Home is het nieuwste album . De elf nummers lopen allemaal als een trein, zijn rijkelijk voorzien van allerlei arrangementen en ook productioneel wordt alles uit de kast gehaald.
|
|
Lees verder...
|
|
 (FAT WRECK CHORDS) Voorop gesteld: geen minuut op deze plaat klinkt als iets dat nog niet eerder is gedaan. Maar what the heck, die honderdste glacé koek is toch ook nog steeds te pruimen? The Flatliners spelen eerlijke punkrock. De invloeden van ska en reggae, te horen op eerder plaatwerk, zijn er nog steeds, maar toch veel minder aanwezig dan voorheen.
|
|
Lees verder...
|
|
 (CENTURY MEDIA) Genadeloze thrashmetal uit Spanje, zo laat clockwork van Angelus Apatrida zich het best omschrijven. Wie ooit heeft bedacht dat muziek altijd origineel, vernieuwend en zelfs vooruitstrevend moet zijn mag zich opknopen aan de hoogste boom, moeten deze heren hebben gedacht toen ze Clockwork schreven.
|
|
Lees verder...
|
|
 (ROADRUNNER) Sommige bands hoeven niets vernieuwends of bijzonders te maken om toch goed te zijn (en te blijven). Dat is ook het geval bij Grand Magus. Hammer Of The North is alweer de vijfde plaat van deze Zweedse heavy metallaars. De band opent met een typische heavy metal kreet van zanger J.B en hij weet daarmee gelijk de toon te zetten voor de rest van de plaat.
|
|
Lees verder...
|
|
 (Epitaph) Off With Their Heads is een nieuweling in de Epitaph-stal, maar was al jaren te zien op podia en festivals over de hele wereld. Het tweede album In Desolation laat horen waar deze band goed in is. Compromisloze punkrock met een wel hele rauwe rand die voornamelijk komt van de stem van Ryan Young. Onderwerpen: stress, drugs, dood, liefde en mislukking.
|
|
Lees verder...
|
|
 (FULLSTREAM/ROUGH TRADE) Het vierde album van dit Finse viertal is een heel aanstekelijk emo/pop/rock album geworden. Openingstrack Bay Of Biscay pakt je meteen bij je lurven en al snel loop je te stuiteren door je kamer. Luister naar So Cold en je bent verkocht.
|
|
Lees verder...
|
|
 (THE GRINDHOUSE/SOUTHERN LORD) Lair Of The Minotaur is een trio uit Chicago en zoals bij zoveel bands uit ‘the windy city’ is Celtic Frost hoorbaar van grote invloed. Tel daarbij invloeden van Motörhead en een band als Mastodon op en je hebt een aardig beeld van deze act.
|
|
Lees verder...
|
|
 (KIDS) Qua sfeer had Dead Waves net zo goed 25 jaar geleden gemaakt kunnen zijn. De Britse indieband Kyte heeft namelijk goed geluisterd naar de synthesizerliefhebbers uit de jaren tachtig. Deze cd staat vol met gemakkelijk verteerbare synthpop en presenteert een breed scala aan buitenaards klinkende elektronica.
|
|
Lees verder...
|
|
 (NINJA TUNE/PIAS) Funki Porcini (echte naam James Braddell) is weer een van die veteranen van het Ninja Tune label die na een lange pauze opeens opduikt. Voorheen bekend vanwege zijn drum&bass light en jazzy triphop blijkt hij tijdens zijn pauze van stijl te zijn veranderd.
|
|
Lees verder...
|
|
 (EAR MUSIC) De Faeröer/Deense singer/songwriter Teitur is hier niet heel erg bekend; in Denemarken is hij groot genoeg om op te treden in het Nationale Operagebouw met klassiek orkest en koor, met deze live-cd/dvd als resultaat. Op zich is de combinatie met klassiek niet nieuw: Teitur toerde eerder met kamerorkest Holland Baroque Society.
|
|
Lees verder...
|
|
 (ASYLUM RUINS) Het gebeurt niet vaak dat de hoes van een plaat beter is dan de plaat zelf. Bij Eclectika echter kun je beter de plaat enkel kopen voor de album art. Een prachtige nebula siert namelijk de cover. Over plaat zelf is weinig goeds te zeggen. Het is blackmetal met naast een zanger ook een operazangeres.
|
|
Lees verder...
|
|
 (CENTURY MEDIA) Invictus is het derde deel van de Iconoclast-trilogie. Opvallend aan deze plaat is de samenwerking met de IJslandse componist Olafur Arnalds, die het geheel mag opsieren met twee werkelijkwaar adembenemende stukken. Deze vormen een ware oase aan rust op een plaat die doorraast als een op dreef zijnde TGV.
|
|
Lees verder...
|
|
 (CENTURY MEDIA/EMI) Originaliteit is over het algemeen ver te zoeken in heavy metal kringen, hoewel er uiteraard uitzonderingen zijn. Het uit Seattle afkomstige Nevermore behoort tot deze laatste groep. De technisch begaafde band heeft een uniek geluid door de stem van Warrel Dane en de technisch begaafde en indrukwekkende gitaarpartijen van Jeff Loomis.
|
|
Lees verder...
|
|
 (BLUE SOLDIER/ROUGH TRADE) Uit de titel valt al af te leiden dat de Duitse singer/songwriter Maximilian Hecker de afgelopen tijd niet erg lekker in zijn vel zat. Hij voelde 'de dood van zijn hart', zo zegt hij zelf. Daarop besloot hij zich een tijd lang niet te scheren, vooral in joggingbroek op de bank te hangen en persoonlijke liedjes te maken.
|
|
Lees verder...
|
|
 (MUSHROOM PILLOW) Spaanse groepen kom je niet vaak tegen boven de Pyreneeën. Delorean heeft zichzelf dan ook enigszins gecamoufleerd door in het Engels te zingen. Ook muzikaal zijn ze moeilijk te vangen. Delorean maakt een soort dancerock vol zonnige geluiden, met trommelroffels uit trance en piano’s die doen denken aan Happy Mondays.
|
|
Lees verder...
|
|
 (STA) Dit is het eerste full-length wapenfeit van dit kwartet uit Belfast. LaFaro speelt keiharde punkrock. Daarover klinkt heen de nasale stem van Jonny Black. Tenminste, als hij te horen is - als de nadruk ergens niet op ligt, is het op de zang. Gebeurt dat wel, in het sterkste nummer van de plaat The Ballad Of Burnt Dave bijvoorbeeld, dan horen we opeens een band die veel meer kan dan ze hier op plaat laat horen.
|
|
Lees verder...
|
|
 (SUICIDAL/BERTUS) Een live album met opnames uit 1995 van een show in Lyon (laat je niet misleiden door de Eifeltoren op de voorkant) van Cyco Miko en Infectious Grooves. In top opstelling, dus met Robert Trujillo, Dean Pleasants en de toen 18-jarige drummer Brooks Wackerman. Het hele optreden is direct opgenomen van de mengtafel en er zijn geen overdubs gebruikt.
|
|
Lees verder...
|
|
 (EMI) In 2007 werd de nu 29-jarige Christian Link vijfde bij talentenjacht X-Factor. Samen met producer Gordon Groothedde presenteert hij als Chris LeMay een album vol stevige rock met synthesizers, meezingrefreintjes en een vette gitaarsound. Hij zingt nogal geknepen, waarmee de vergelijking met Kane direct opdoemt.
|
|
Lees verder...
|
|
 (EXCELSIOR/V2) Waar vroeger Excelsior vooral Johan-esque kwaliteitspop uitbracht, is de variatie tegenwoordig veel groter: Triggerfinger, Fixkes en nu ook The Upsessions, dat zich specialiseert in uptempo vroege reggae. Deze ‘skinhead reggae’ stijl combineert energie en tempo van oudestijl ska met ritmes van de reggae.
|
|
Lees verder...
|
|
DIt is ontzettend karig: ' Het 16 Horsepower n...
Ik vind zijn single 'She Said' echt helemaal te...
Dat vette voiceloopnummer heet trouwens The Cit...
Dat KISS ver-assend is, kan ik me iets bij voor...
Hé Wilbert, Flik je me nu, moesten nog een bier...