Category Archives: CD Recensies
Dan San – Domino: ‘Fijne plaat voor een lange donkere winter’
(DYING GIRAFFE/MUNICH) Folkrock is weer helemaal terug in het muzikale centrum, en het Waalse Dan San draagt een sfeervol steentje bij aan de opleving van het genre. Meer ingehouden dan Mumford And Sons, rijker en landschappelijker dan Fleet Foxes, lyrischer … Lees verder
Rones – Rones: ‘De schaamteloosheid van de bombast heeft wel iets’
(CNR) Het Belgische The Rones gaat voortaan als Rones door het leven. Ook muzikaal is de koers verlegd: de oude sound was een soort industrial stonerrock, nu volstaat de omschrijving ‘Depeche Mode met een vleugje Marilyn Manson’. Verwacht dus jaren … Lees verder
The Kabeedies – Soap: ‘Misschien is het vooral heel erg hipster’
(FIERCE PANDA/MUNICH) De huppelende artrock die The Kabeedies op Soap laat horen klinkt zoals vooral Amerikaanse collegerock goed kan klinken: springerig, opgewekt energiek en ontwapenend dansbaar. Het kwartet komt echter uit Engeland. De liedjes worden vooral door de afwisselende zangstemmen … Lees verder
F.O.D. – Dance To This!: ‘prettig in het gehoor liggende harmonietjes’
(THANKS BUT NO THANKS) Wat ruim drie jaar geleden begon met het naspelen van Greendays Dookie uit 1994 als een aardige vrijetijdsbesteding heeft tot zeven zelfgeschreven nummers geleid op Dance To This!, de debuut-EP van F.O.D. uit de provincie Antwerpen. … Lees verder
Lindi Ortega – Little Red Boots: ‘Yee-haw!’
(LAST GANG/DYING GIRAFFE) Lindi Ortega is lange tijd Toronto’s ‘best bewaarde geheim’ gebleven maar na diverse EP’s, twee volwaardige albums en een bescheiden rol als achtergrondzangeres bij Brandon ‘Killer’ Flowers, is de Canadese/Ierse singer-songwriter vastberaden om zelfstandig het Europese continent … Lees verder
Young Guns – Bones: ‘Commercieel, radiovriendelijk en ontdaan van scherpe randjes’
(PIAS) Het Engelse vijftal Young Guns maakt de muziek waarop vooral Amerikanen patent lijken te hebben: alternatieve stadionrock. Je weet wel, van die nummers die je naar twee keer horen niet meer uit je hoofd krijgt en de hele dag … Lees verder
Radical Face – The Family Tree: The Roots: ‘sferische singer-songwritermuziek’
(NMG) Radical Face is het alter ego van Ben Cooper. Bij het grote publiek zal de naam van deze Amerikaan niet direct een belletje doen rinkelen, maar wie het nummer Welcome Home hoort zal automatisch de link leggen met een … Lees verder
Peter Pan Speedrock – Fiftysomesuperhits: ‘ruim twee uur genieten’
(SUBURBAN) Al zestien jaar is het uit Eindhoven Rockcity afkomstige Peter Pan Speedrock een band die zowel op het podium als op cd en vinyl vlijmscherpe snelle punk en rock‘n’roll in hoog tempo op het publiek afvuurt. Fiftysomethingsuperhits is een … Lees verder
Portico Quartet – Portico Quartet: ‘Ergens wacht een film op deze moderne soundtrack’
(Rough Trade) Dit zou je een jazzplaat kunnen noemen, maar gemakkelijk wordt het niet gemaakt omdat Portico Quartet ongeveer elk genre doorkruist. Wat krijg je dan? Juist, een plaat van momenten. De basis is in ieder geval elektronica en de … Lees verder
The Black Atlantic – Darkling, I listen: ‘Fraaie, slepende melodieën met boeiende samenzang’
(BEEP BEEP) The Black Atlantic is een Nederlandse band die soms doet denken aan Fleet Foxes en in minder mate Mumford & Sons. Fraaie, slepende melodieën met boeiende samenzang. Na het debuut Reverence For Fallen Trees uit 2009 keert de … Lees verder
Ani Difranco – Which Side Are You On?: ‘Twaalf fraai gekleurde liedjes’
(Righteous Babe Records) Het was alweer drie jaar geleden dat de Britse singer- songwriter Ani DiFranco een album uitbracht (Red Letter Year), Maar ze maakt het lange wachten meer dan goed met Which Side Are You On. Het is alweer … Lees verder
Yori Swart – Yori Swart: ‘aangenaam hobbelend op zoek naar scherpe randjes’
(YSPLAAT) Als de Engelse bookmakers zich met Nederlands muziektalent bezig zouden houden, dan had je aan Yori Swart waarschijnlijk weinig kunnen verdienen. Jarenlang kwam haar naam ter sprake in vrijwel elk gesprek dat ik over aanstormende singer-songwriterbeloftes had. Dj’s, journalisten, … Lees verder
Field Music – Plumb: ‘Zorgt voor een blijmoedige sfeer’
Vijftien nummers worden er in een dik halfuur doorheen gejaagd door het uit Sunderland afkomstige Field Music. Alhoewel, gejaagd, de muziek is nogal vredig, ronduit decent. Zoals we wel gewend zijn van de broers David en Peter Brewis. De jongens … Lees verder
Enter Shikari – A Flash Flood Of Colour: ‘Meebrullen gegarandeerd’
(PIAS) Op dit derde album gaat Enter Shikari nog verder op zoek naar de grenzen van hun muzikale breedte. Openingstrack System zweept op en bij Meltdown barsten de heren los met harde gitaren, vette dubsounds en poppie refreintjes. Arguing With … Lees verder
Trent Reznor & Atticus Ross – The Girl With The Dragon Tattoo (OS): ‘Meeslepende, avontuurlijke soundscape-trip’
(MUTE) Trent Reznor en Atticus Ross wonnen een Oscar voor hun vorige soundtrack en dus zijn de verwachtingen voor dit nieuwe soundtrack-album hooggespannen. Openingstrack Immigrant Song, waar Reznor en Ross nieuwe muziek voor schreven (het origineel is van Led Zeppelin) … Lees verder
The Menzingers – On The Impossible Past: ‘Dertien keer hetzelfde poppunk liedje’
(EPITAPH) The Menzingers is een poppunk bandje van het soort waar ik niet van houd. Van die skateboard-types die eindeloos hetzelfde liedje met dezelfde emo-zang en dezelfde vijf akkoorden spelen. Compleet fantasieloos, al hoort (of herkent) Bad Religion’s Brett Gurewitz … Lees verder
Francois & The Atlas Mountains – E Volo Love: ‘Goedgemaakte plaat zonder uitschieters’
(DOMINO/MUNICH) Het Britse Domino-label kijkt tegenwoordig over de grens, met Francois & The Atlas Mountains als eerste Franse resultaat. Waarom is de vraag, want Francois Marry’s band maakt best aardige indiepop met een multiculti-randje maar buiten Frankrijk zitten er vermoedelijk … Lees verder
Errors – Have Some Faith In Magic: ‘Best lekker, maar ook heel negeerbaar op de achtergrond’
(ROCK ACTION/PIAS) Errors uit Glasgow werd ontdekt door plaatsgenoten en geestverwanten Mogwai. Have Some Faith In Magic is het derde album op het Rock Action-label van de postrockers. Tot nu toe trok Errors de mond nauwelijks open in hun muziek, … Lees verder
DAMIEN JURADO – MARAQOPA: ‘Als ik een vrouw was zou ik de liefde met hem willen bedrijven’
(SECRETLY CANADIAN) Nog altijd geen grote, gevestigde naam, terwijl sinds 1995 om de haverklap albums en EP’s verschijnen. Dan doe je iets verkeerd, Damien Jurado. Jij, singer-songwriter van bijzonder hoog niveau. Met dat fluwelen strotje. Je kunt er ook eigenlijk … Lees verder
DRY THE RIVER – SHALLOW BED: ‘Bovenmodale kwaliteit’
(SONY MUSIC) Wie Dry The River vorig jaar zag spelen op een festival in binnen- of buitenland moet hebben gehoord dat het wel goed zou komen met het debuutalbum van dit Britse vijftal. New Ceremony, de ijzersterke single die als … Lees verder
Moss – Ornaments: ‘wat je vroeger on-Nederlands goed zou hebben genoemd’
(EXCELSIOR/V2) Tussen 2007 en nu heeft de carrière Moss een nadrukkelijk stijgende lijn laten zien. Van debuut The Long Way Back via het prima Never Be Scared/Don’t Be A Hero tot het eind januari verschenen Ornaments, een album dat een … Lees verder
Kai Disko – Hands Off My Lady: ‘Zoveel moois met een hoogtepunt’
Een enkele maal zijn ze er zomaar ineens: bands die ogenschijnlijk zonder enige moeite het ene na het andere catchy liedje uit hun hoge hoed toveren. Het Zeeuwse Kai Disko is zo’n bandje. Met opener Going Under heeft men direct … Lees verder
Airbag – Count to Seven: ‘Snelle, onbevreesde, hapklare nummers’
Airbag is al jaren een opkomende Nederlandse talentband en met de nieuwe EP Count To Seven komen ze wellicht weer een stapje dichterbij een groter publiek. Eerder waren ze al Local Hero bij LiveXS. De drie liedjes op deze EP … Lees verder
Impossible Situations – Blah Blah Blah Yeah Yeah Yeah: ‘Er had meer ingezeten.’
Eigenlijk is Bram de Wijs drummer, en geen zanger, zo zegt hij op z’n website. Waarom de drummer van Only Seven Left dan toch steeds die drang voelt om te zingen is een raadsel. Met zijn soloproject Impossible Situations nam … Lees verder
DNG – Regardless: ‘Strakke lyrics en strakke beats, niets meer, niets minder.’
“Met Regardless blijf ik dicht bij de essentie van waarom ik als tiener werd aangegrepen door deze muziekvorm en uiteraard ook dicht bij de essentie van wie ik als persoon ben. Regardless is een basic hiphopalbum met strakke lyrics over … Lees verder
Fuelbox – I: ‘Veertien verbluffende muzikale avonturen’
Anderhalf jaar geleden liet Fuel Box een licht ontvlambare brandstofcocktail van hiphop, triphop, dub en vocale soul horen op The One, een 4-track EP die unaniem uitermate positief werd ontvangen door de schrijvende pers. De voorbereidingen voor een volledig album … Lees verder
Wooden Saints – I Know Why Your House Is On Fire: ‘Dynamisch, prachtige harmonieuze samenzang’
(ROUGH TRADE) Wanneer een band wordt samengesteld uit muzikanten van onder meer GEM, Paulusma en Bettie Serveert en zich hier en daar laat vergezellen door Paulusma, Meindert Talma en Pien Feith kun je in theorie toch spreken van een superband, … Lees verder
Quantum Fantay – Bridges Of The Old Fishingmine: ‘Hecht, retestrak, gedreven.’
Uit het Belgische Lokeren komt deze instrumentale Progressieve Spacerock formatie, die niet alleen bands als Ozric Tentacles en Marillion tot hun invloedssferen rekenen, maar daar ook psychedelische elementen en Wereldmuziek aan toevoegen. De live tijdens de Lokerse Feesten van Augustus … Lees verder
Translated – Don’t Wave Your White Flag: ‘Niet erg opvallend’
Don’t Wave Your White Flag is het debuutschijfje van Translated. De punkrockband uit Castricum bestaat al sinds 2006, maar zag zich een jaar later genoodzaakt de boel op een lager pitje te zetten toen de zanger stemproblemen kreeg. Pas in … Lees verder
Neverlost – Express: ‘Geen schijfje voor in de prullenbak’
Vanwege de wijze waarop de bandnaam Neverlost wordt afgebeeld op de hoes van deze EP, met drie lieve vogeltjes erbij, kan de gehaaste muziekfreak zich maar al te gauw vergissen in het muziekgenre. Ondanks de sombere man op de hoes … Lees verder
Grim Ordeal – Demo: ‘Een beetje bedompt’
Grim Ordeal is een vijftal uit Deventer dat sinds 2009 aan de weg timmert met als eerste resultaat deze drie songs tellende demo. De band kun je categoriseren als moderne groove metal met wat metalcore-invloeden. Bands als Machine Head en … Lees verder











